Uit: Straatjournaal, jaargang 14, nummer 148, mei 2010

Hele foute vrouw

Eric Smit – Nina

Hoe slecht kan een mens zijn? Dat vraag je je af als je Nina van journalist Eric Smit leest. Ondertitel: de onweerstaanbare opkomst van een power lady. Al een week lang ben ik dit boek - natúúrlijk gaat het over Nina Brink - aan het lezen. Er komt geen eind aan bedrog, gecharlatan, gesjoemel met mensen, banken, bedrijven. Je huurt een pand en betaalt geen huur. Benadert een bank en lost niet af. Neemt personeel aan en ontslaat het zonder reden. Gaat naar de beurs en verkoopt meteen je meeste aandelen. Kortom, je schoffeert alles en iedereen en komt straffeloos waar je wilt zijn: in de publiciteit. Zo moet het ook gegaan zijn met World Online, ooit op 47 miljard euro geschat, maar zwaar verlieslijdend. Mannen rondom Brink haar raakten door haar geïmponeerd: achtereenvolgens Ben Aka, Ab Brink, en Pieter - Breekijzer - Storms.
Eind 2009 beoordeelde de Hoge Raad de beursgang van World Online als onrechtmatig. De schuldigen waren World Online, ABN Amro en Goldman Sachs. Nina Brink probeerde zich onmiddellijk - via haar advocaat - aan de verantwoordelijkheid te onttrekken. Een van haar gevleugelde uitspraken: ‘I sue you’, oftewel: ik klaag je aan. Ze daagde Eric Smit dan ook direct na het verschijnen van Nina voor de rechter. Maar ze verloor.
Brink dreigt haar hele leven al. Zo stelde ze zich ten doel om met behulp van vaak weinig kritische banken zoveel mogelijk bedrijven over te nemen en de ‘rotte appels’ eruit te halen. Daarna ging het op naar het volgende bedrijf. Een schrijnend voorbeeld: de overname van het Belgische Tritech, omgedoopt in A-Line Technologies. Saillant detail: Brink houdt op dat moment kantoor in een kasteel in Brasschaat à 50 duizend euro per jaar, maar betaalt geen cent. Eenmaal onder haar vleugels worden de salariskosten in het bedrijf te hoog bevonden; uiteindelijk krijgen de medewerkers zelfs geen salaris meer. Het bedrijf komt bovendien in een hal, zonder voorraad en met slechts een paar computers; daar moet het personeel het maar mee doen. Als Brink kort daarop een groot feest wil geven onder het motto ‘Automatisering met A-Line: Overleven in de jungle’ staan vakbond en personeel klaar om te protesteren. Ab Brink probeert ze te kalmeren. Hij zegt toe dat ze hun salaris krijgen; wat een loze belofte blijkt.
Eric Smit geeft tal van onthullende details waarvan je haast onpasselijk wordt. Je kunt maar één conclusie trekken: Nina Brink heeft overal een spoor van vernielingen achtergelaten, in de vorm van kapotte bedrijven en ontslagen mensen. Eén minpuntje: elk hoofdstuk bevat dertig tot vijftig voetnoten, en daarnaast ook nog een personenregister. Heel zorgvuldig gedaan, maar een beetje minder had best gemogen.     

Uitgeverij Prometheus, ISBN 978  90  446  1465  7