|
Hoe kun je tekortkomingen gebruiken om een gelukkiger mens te worden? Introspectie is de snelste route naar geluk. Geluk zit namelijk in jezelf |
|
|
|
Een boek over datgene wat je liever niet van jezelf laat zien. Door blinde vlekken, emoties en gedachten beschermen we ons tegen een onveilige buitenwereld. Mentale wonden blijven hierdoor bestaan en ook wordt het lastig om echt te leren van je fouten. Tiddo Graatsma (Alkmaar, 1974) was als kind al geboeid door mensen en hun functioneren. In 2000 studeerde hij af aan de Vrije Universiteit in Amsterdam als psycholoog. Bij een landelijke organisatie heeft hij als therapeut veel mensen behandeld met uiteenlopende problematiek, zoals een burn out, depressie, angststoornis, posttraumatische stressstoornis of een combinatie hiervan. Zijn behandelingen lieten uitzonderlijk goede resultaten zien. Sinds 2008 werkt hij als zelfstandig psycholoog en mental coach. Voor meer informatie over Tiddo, zie www.tiddocoaching.nl |
|
Van de meesterverteller van de Finse geschiedenis |
|
|
|
De onbekende soldaat (Tuntematon sotilas) van Väinö Linna was in Finland een bestseller. Deze realistische en spannende roman, die in 1954 in Finland verscheen en een jaar later in Nederland, gaat over een groep soldaten in de Finse Vervolgoorlog van 1941-1944. Dit was de eerste Finse oorlogsroman zonder ideaalbeelden en met kritiek op de oorlogspropaganda. De roman beschrijft de concrete werkelijkheid, zoals de honger, de angst en de persoonlijke en collectieve trauma’s die het gevolg zijn van het verliezen van een oorlog. In Finland viel deze roman ook op door de verschillende dialecten en de humor in de dialogen. In 1959, 1960 en 1962 verschenen respectievelijk de delen 1, 2 en 3 van Täälä Pohjantähden alla, waarvan vanaf najaar 2011 ieder halfjaar een nieuw deel in vertaling verschijnt bij Conserve. In deze trilogie wordt de Finse politieke en sociale geschiedenis gevolgd aan de hand van het leven van de boerenfamilie Koskela. Deel 1 beschrijft de periode van 1880 tot de Eerste Wereldoorlog. Deel 2 gaat vooral over de Finse Burgeroorlog van 1918 en de jaren die daaraan voorafgaan en in deel 3 komen de jaren twintig tot en met vijftig van de vorige eeuw aan bod, waarin de Tweede Wereldoorlog een belangrijke rol speelt. In 1968 verscheen de film Hier onder de Poolster, naar de delen 1 en 2 van de trilogie. Dit is een van de best bekeken films in Finland. In 1970 werd de film Akseli en Elina uitgebracht, die over het derde deel gaat, maar deze was minder succesvol. Onlangs is de trilogie opnieuw verfilmd. In december 2009 ging Hier onder de Poolster in première en eind 2010 volgt deel twee. Behalve in Nederland door Conserve, wordt Linna’s werk ook in Frankrijk door Gallimard uitgegeven. Väinö Linna (1920-1992) is misschien wel de belangrijkste Finse schrijver, zeker als het gaat om de Finse geschiedenis. Hij komt uit een arbeidersgezin in de buurt van Tampere. Hij brak in 1954 door met zijn roman Tuntematon sotilas/De onbekende soldaat. Het werd onmiddellijk een bestseller in Finland en verscheen kort erop in 1955 in het Nederlands. ‘Het ontdekken van deze Finse meesterverteller was voor mij als uitgever een sensatie. Het boek heeft alles in zich om te boeien: het drama van de gewone soldaat die – afkomst hoog of laag – allen het loodje leggen in de Finse bossen’ |
|
Na meer dan 50 jaar ontdekt in een koffer op zolder |
|
|
|
De koffer bevatte een map Ongeplaatste Novellen van M.H. (Madelon) Székely-Lulofs. Willem-Ewoud Modderman kreeg deze vlak voor de dood van zijn moeder in handen. Zijn moeder Maud was de oudste dochter van de schrijfster. Toen Willem-Ewoud haar de verhalen voorlas vertelde zij enthousiast waar Madelon de inspiratie had opgedaan: ‘Sonto’, het verhaal over het beest dat haan noch kip lijkt speelt zich af op het erf van hun rubberplantage in Deli. ‘De droom en zonde van mr. Adams’ speelt zich af in Australië, waar Madelon met Maud en haar zus Christine enige tijd doorbracht, op de vlucht voor haar - in die tijd ongepaste - liefde voor de Hongaar László Székely. De boerderij die in dit verhaal wordt beschreven is die van haar broer Sam. ‘Mijn nederlaag tegen de Chinese kok’ gaat over opmerkelijke verschillen tussen de Europese en de Chinese cultuur die zij waarnam op Sumatra. In ‘De re-incarnatie van Moekeltje’ roept Kotjil, dochter uit het huwelijk van Madelon met Lászlo, blij: ‘Wij hebben een hond.’ In ‘De zang van het leven’ beschrijft Madelon hoe zij een ziekenhuisopname ondergaat. Met een terugblik naar Boedapest en een knipoog naar de wederopbouw. In ‘Ontmoeting met de dood’ beschrijft Madelon hoe zij uiteindelijk vrede met de dood als onderdeel van het leven krijgt. Willem-Ewoud Modderman: ‘Meer dan ooit voel ook ik nu hoe de dood verbonden is met het leven. Ik vond de koffer met verhalen doordat ik op zoek was naar mijn verdwenen tante Kotjil, Madelon’s jongste dochter. Kotjil bleek betrokken bij de Mossad en de opsporing van Eichmann in de jaren ’60. Zij leeft niet meer, maar haar zoon Michael wél. De koffer stond bij hem op zolder.’ Madelon Székely-Lulofs (24 juni 1899 – 22 mei 1958), auteur van romans als Rubber (1931) en Koelie (1932) werd geboren op Java, in het voormalige Nederlands-Indië. Ze volgde de HBS in Nederland, maar keerde terug naar Indonesië. Ze trouwde er met rubberplanter Hendrik Doffegnies. Met hem kreeg ze twee dochters: Maud en Christine. In de rimboe van Deli begon ze verhalen te schrijven. De Hongaarse planter Lászlo Székely was ervan onder de indruk en liet ze plaatsen in een krant op Sumatra. Niet alleen de verhalen maakten indruk: Madelon en Lászlo kregen tot grote schande van de Nederlandse gemeenschap in Deli een verhouding en trouwden in 1926 met elkaar. Samen kregen zij nog een dochter: Cornelia Malvina (Kotjil), de latere moeder van Michael en tante van Madelons kleinzoon Willem-Ewoud Modderman. |
|
Na 7000 verkochte loverboyboeken van Man is stoer, Vrouw is hoer het ijzersterke vervolg van Maria Genova over de avonturen van Anna |
|
|
|
Vrouwen die in Nederland op klaarlichte dag worden verkocht en doorverkocht, gefrustreerde politieagenten en machteloze justitie. Met verbazing en ongeloof ontdekt schrijfster Maria Genova de krochten van een rechtsstaat vol onrecht. Haar leven raakt vervlochten met dat van Anna, die twaalf jaar getrouwd was met een loverboy. Samen belanden ze in de wereld van minderjarige seksslavinnen, politierechercheurs, hulpverleners en hoerenlopers. Anna's ex valt haar ondertussen vanuit de gevangenis lastig. Wat gaat hij doen als hij op vrije voeten komt? Maria Genova (Bulgarije, 1973) werkt als freelance journaliste. Voor haar debuutroman Communisme, sex en leugens ontving ze de De Looijer Debutantenprijs in 2007. Ook haar boeken Man is stoer, vrouw is hoer – 12 jaar getrouwd met een loverboy en Vrouwen die mannen geloven – Miljonairs, maffia en macht werden een groot succes. |
|
Biografische historische roman over beroemde Franse sterrenkundige Arago |
|
|
|
Aan het begin van de negentiende eeuw vertrekt de jonge Franse astronoom François Arago met een paar collega’s naar Spanje om te helpen de meridiaan van Parijs op te meten. Het zijn woelige tijden: Napoleon is bezig het Iberisch Schiereiland te veroveren en in de Middellandse Zee vaart de Engelse oorlogsvloot rond. Het gezelschap raakt tussen de strijdende partijen verzeild, wordt gevangen genomen, ontsnapt en komt in Noord-Afrika terecht. Maar daar is ook niet alles veilig. De jonge astronoom stelt alles wat hij meemaakt even nauwgezet te boek als de metingen die hij verricht. Zijn pad wordt herhaaldelijk door gazellen gekruist, maar die blijken uiteindelijk even ongrijpbaar als de grootste, wetenschappelijke carrière waarvan hij droomt. Paul Murdin (1942, Londen) is astronoom en heeft onderzoek gedaan naar supernovae, zwarte gaten en neutronensterren en heeft als science administrator gediend bij de Britse regering en als treasurer bij de Royal Astronomical Society. Hij werkt aan het Institute of Astronomy van de Universiteit van Cambridge in Engeland en is door de Engelse koningin onderscheiden wegens zijn verdiensten voor de astronomie. Hij is als commentator voor de BBC en CNN werkzaam geweest. Zijn meest recente boek is Secrets of the Universe: how we discovered the Universe (Geheimen van het universum: hoe wij het universum hebben ontdekt), verschenen bij Thames and Hudson. |
|
Ruud Vreeman schrijft van zich af na harde confrontatie in Tilburg in Lerend Leven |
|
|
|
Wie kent de mens achter de burgemeester, de politicus en de vakbondsbestuurder? Nobody knows you… zou je kunnen zeggen. Ruud Vreeman (Zwolle, 1947) was na zijn studie Arbeids- en Organisatiepsychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen jarenlang vakbondsman bij het NVV, het latere FNV. In 1985 promoveerde hij bij de TU Delft op het proefschrift Vakbondswerk en de kwaliteit van de arbeid. Vervolgens deelde hij met Felix Rottenberg het voorzitterschap van de Partij van de Arbeid. Hij werd lid van de Tweede Kamer en daarna burgemeester van Zaanstad en Tilburg. Momenteel heeft hij functies in het bedrijfsleven, sport, kunst en onderwijs. |
|
Ook in het kabinet-Rutte zitten te weinig vrouwen, dat moet beter kunnen |
|
|
|
Bestuurders, politici, wetenschappers en journalisten breken zich al jaren het hoofd over de vraag waarom Nederlandse vrouwen zelden de top van het bedrijfsleven bereiken. Met legio maatregelen en nog meer goede voornemens pogen zij de opmars van vrouwen een impuls te geven. Tevergeefs. Jessica de Jong (Amsterdam, 1971) schrijft als journalist over uiteenlopende onderwerpen op het terrein van emancipatie. Artikelen van haar hand verschenen onder meer in het Financieele Dagblad, Trouw en de Volkskrant. |
|
Derde boek Maria Genova na succesvolle Man is stoer, vrouw is hoer |
|
|
|
Een jonge vrouw heeft alles om gelukkig te zijn en toch komt ze op een punt in haar leven waarbij ze zich afvraagt: ‘Is dit alles?’ Op zoek naar het antwoord verlaat ze haar Nederlandse man en vertrekt naar Bulgarije. Haar vaderland is echter onherkenbaar veranderd. Ze ziet van heel dichtbij de overweldigende luxe van de jetset, maar ook al die oude mensen die in de afvalbakken iets eetbaars proberen te vinden. Haar zoektocht naar geluk leidt naar Moskou, waar haar leven in een nachtmerrie verandert als ze in handen van de Russische maffia valt. Dan ziet ze eindelijk in dat ze door haar midlifecrisis het meest waardevolle, de ware liefde, op het spel heeft gezet. Maria Genova (Bulgarije, 1973) werkt als freelance journalist voor verschillende kranten en tijdschriften. Voor haar debuut Communisme, sex en leugens ontving ze de De Looijer Debutantenprijs in 2007. Daarna schreef ze de bestseller Man is stoer, vrouw is hoer – 12 jaar getrouwd met een loverboy. Voor Vrouwen die mannen geloven liet de schrijfster zich inspireren door de Bulgaarse misdaadauteur Georgi Stoev. Hij werd in 2008 door de maffia vermoord. |
|
Kattenschilderijen Lili Freriks |
|
|
|
Dit is het zoveelste kattenboek en toch is het anders. Dat spreekt vanzelf, het zijn de katten van Lili, les chats de Lili, want Lili is Française. Ze heeft een bijzondere relatie met katten. Een van hen heeft haar weer aan het schilderen gezet. Zwierig als de gelaarsde kat sprak hij haar toe. En toen moest ze wel. Philip Freriks is presentator van het NOS-Journaal. |
|
|
|
|
|
Gare
du Nord, het Parijse noordstation, is met name voor Nederlanders en Belgen
de toegangspoort tot Frankrijk. Al anderhalve eeuw lang. Een kop-station,
dus iedereen stapt uit. Op de stoep aan het einde van de perrons begint de
andere wereld. Overweldigend, onweerstaanbaar. Philip
Freriks kwam er voor het eerst toen hij dertien was. Gare du Nord, terminus.
Een omroepbericht als lotsbeschikking. Hij zou er zelfs in uniform bij de
nachttreinen naar Londen of Kopenhagen staan. Met beleefde prevelementen. Aankomst
en vertrek, steeds weer nieuwe verhalen. Waar gebeurd. Over treinen en
Frankrijk dat altijd aan het spoor ligt. Over de republiek met haar
schaduwkanten en heerlijke hebbelijkheden. Verhalen van toen nu weer
nagereisd. Over
Verlaine met de voeten op een stoofje, Jules Verne als notabel in Amiens, de
Thalys op de frontlijn van de Eerste Wereldoorlog, de politicus als
gesjochten jonker, Disneyland als ontsmet Tsjernobyl en het schip van de
roze barones. Philip Freriks (27 juli 1944, Utrecht) begon als 16-jarige middelbare scholier in de journalistiek en droomde toen al van Parijs. Hij was er slaapwagenconducteur, reclameman, student politieke wetenschappen en vooral correspondent. Eerst voor Het Parool, later de Volkskrant, en het NOS-Journaal. En bij een tussentijds verblijf in Nederland voor Le Monde. In 1996 werd hij presentator van het Acht Uur-Journaal van de NOS. |
|
|
Philip Freriks |
|
|
‘Hoe
mathematischer een punt of een lijn, hoe groter het verlangen om er op te
gaan staan,’ zegt Jan Dibbets, de kunstenaar die het inmiddels beroemde
monument voor de Franse astronoom Arago heeft ontworpen. Het zijn 135 ronde
koperen plaatjes geworden in de straten, de parken en op de pleinen van
Parijs, van noord naar zuid: de ‘Meridiaan van Parijs’. Philip Freriks
volgt de lijn vanuit het zuiden naar het noorden, plaatje voor plaatje. Het
vinden hiervan bleek nog een hele opgave: ze zijn ingemetseld op bordessen,
tussen bankjes in een park, onder een terrastafeltje, in het Louvre en op de
top van Montmartre. De meridiaan snijdt dwars door het hart van Parijs. En
het is langs deze lijn dat zich een belangrijk deel van de Franse
geschiedenis ontvouwt. Philip Freriks
vertelt met enthousiasme over zowel de grote culturele en historische
omwentelingen, als de petite histoire
van talloze Parijzenaars. Volg hem op deze bijzondere wandeling door Parijs,
vanuit uw leunstoel in het noorden of met uw wandelschoenen aan vanuit het
zuiden. Een heerlijke
wandeling door de Lichtstad en de Franse (cultuur)historie. Philip Freriks (27 juli 1944, Utrecht) begon als 16-jarige middelbare scholier in de journalistiek en droomde toen al van Parijs. Hij was er slaapwagenconducteur, reclameman, student politieke wetenschappen en vooral correspondent. Eerst voor Het Parool, later de Volkskrant, en het NOS-Journaal. En bij een tussentijds verblijf in Nederland voor Le Monde. In 1996 werd hij presentator van het Acht Uur-Journaal van de NOS. Naar aanleiding van dit boek heeft Paul Murdin het boek De astronoom en de gazelle geschreven. Klik hier om naar De astronoom en de gazelle te gaan. |
|
| |
 Omvang: 80 pagina’s
|
Ik herinner me…is een opeenvolging van
herinneringen. Herinneringen van iedereen. Herinneringen als codewoorden van
vergeten bestanden waarin vervlogen momenten, beelden, geuren, geluiden,
vreugde en verdriet opgeslagen zijn. Ik herinner me…zijn
ook drie simpele woorden aan het begin van elke zin. Obsederend zoals
herinneringen kunnen zijn. Als dichtvorm voor het ongerijmde van ons
gezamenlijk geheugen. Ik herinner me…is een feest der herkenning. Zo
verging het Philip Freriks toen hij in Parijs een toneelbewerking zag van Je
me souviens, de herinneringen van de schrijver Georges Pérec, met zijn
mengeling van zelfspot en tedere nostalgie. Freriks schreef zijn eigen tekst voor een voorstelling die
eenmalig had zullen zijn maar wegens groot succes werd geprolongeerd. In dit
boek zijn eigen kroniek van de tijd die verglijdt. Zoals hij die op het
toneel ten gehore brengt maar ook de herinneringen die allengs tussen de
coulissen zijn verdampt…. Philip Freriks (27 juli 1944, Utrecht) begon als 16-jarige middelbare scholier in de journalistiek en droomde toen al van Parijs. Hij was er slaapwagenconducteur, reclameman, student politieke wetenschappen en vooral correspondent. Eerst voor Het Parool, later de Volkskrant, en het NOS-Journaal. En bij een tussentijds verblijf in Nederland voor Le Monde. In 1996 werd hij presentator van het Acht Uur-Journaal van de NOS. Met Ik herinner me…geeft hij 15 voorstellingen in het land met een combo, bestaande uit: Fernand Huard (zang), André Vrolijk (accordeon), Marc Giordano (contrabas), Kai von Rosenberg (gitaar) en Rob Jansen (drums). |
|
Harry Knipschild |
|
|
|
In 1950, zestig jaar geleden, had de jeugd niet veel in te brengen. De ouderen, vooral blanke mannen, hadden het voor het zeggen. Dat gold zeker voor de populaire muziek. De toenmalige generatie schrok zich rot bij de komst van Bill Haley, Elvis Presley en andere rock & roll-artiesten. Ook de Beatles, Rolling Stones en ander ‘langharig werkschuw tuig’ riepen nog weerstanden op. Maar in de loop van de Sixties werd luisteren naar en beleven van popmuziek een onderdeel van het alledaagse leven. Vooraanstaande zangers als Bob Dylan en John Lennon gaven in hun teksten en uitspraken uiting aan het idee dat ‘de tijden aan het veranderen waren’. In Nederland had Radio Veronica een bijzondere betekenis. Historicus Harry Knipschild (1944) maakte het allemaal mee. Hij was een kwart eeuw werkzaam in de muziekindustrie, inclusief Veronica. Later studeerde hij geschiedenis aan de Universiteit Leiden en promoveerde in 2005 op een proefschrift over missionaris Hamer en geeft er nu colleges over popmuziek. Zijn boek Soldaten van God werd in 2008 genomineerd voor de Grote Geschiedenis Prijs. Recent sprak hij met allerlei artiesten en mensen uit de muziekbusiness. Hij ploos tal van tijdschriften, kranten en boeken na. Dit is het eerste resultaat van zijn historisch onderzoek. |
|
Redactie Economie de Volkskrant |
|
|
Financiële sage
|
De val van Dirk Scheringa’s DSB Bank was een van de grootste financiële thrillers in de Nederlandse geschiedenis. Wekenlang hield die televisiekijkers en krantenlezers in de ban, want soms is de werkelijkheid spannender dan een film. Wat heeft zich allemaal voor en achter de schermen afgespeeld in Wognum, op het ministerie van Financiën en bij De Nederlandsche Bank aan het Frederiksplein? Dit boek beschrijft de opkomst en ondergang van Scheringa’s financiële imperium, waartoe ook zijn voetbalploeg AZ en zijn Scheringa Museum voor Realisme in Spanbroek behoorden. Is deze trouwhartig ogende entrepreneur kapotgemaakt door het financiële establishment of is hij aan zijn eigen grootheidswaan ten onder gegaan? Dit is het relaas van een opzienbarend financieel debacle en persoonlijke tragedie. Zelden viel in Nederland iemand zo snel van een huizenhoog voetstuk. |
|
Caravaggio is in 2010 exact 400 jaar geleden gestorven |
|
|
Roman
|
Tijdens een verblijf op Sicilië heeft de Italiaanse schrijver Andrea Camilleri een mysterieuze ontmoeting. Van een onbekende man mag hij een unieke verzameling notities inzien, die zijn geschreven door Caravaggio. De beroemde en beruchte schilder, die leefde van 1571 tot 1610, blijkt tijdens zijn verblijf op Sicilië en Malta (1606-1609) een soort dagboek te hebben bijgehouden. In Zwarte zon, een historische roman waarin deze teruggevonden zeventiende-eeuwse aantekeningen zijn verwerkt, staan de kwellingen en catastrofes van Caravaggio tijdens de laatste jaren van zijn leven centraal; hij is in die periode voortdurend op de vlucht. Andrea Camilleri werd in 1925 in Porto Empedocle (Sicilië) geboren. Hij debuteerde pas in 1978 en inmiddels gaan vooral zijn detectives als warme broodjes over de toonbank. Zijn bekendste personage is commissaris Montalbano, maar Camilleri heeft ook boeken over Pirandello en de maffia op zijn naam staan. Zwarte zon valt ogenschijnlijk buiten het zo populaire detectivegenre, maar natuurlijk is de hand van de meester onmiskenbaar aanwezig en is ook deze roman vol suspense. |
|
Leest als een spannende roman, helaas is het allemaal waar gebeurd |
|
|
Waar gebeurd verhaal
|
Anna droomt ervan filmster te worden. Ze weet nog niet dat haar eigen leven op een zeer dramatische film gaat lijken als ze in handen van een loverboy valt. Waarom blijft een vrouw bij een man die haar verkracht en mishandelt? Man is stoer, vrouw is hoer leest als een spannende roman, maar is gebaseerd op een gruwelijke werkelijkheid. Een onthullend boek over wat zich achter de ramen in de hoerenbuurten afspeelt, hoe loverboys jonge vrouwen inpalmen, hoe mooie meisjes als vee worden verhandeld en hoe machteloos de politie meestal is. Maria Genova is journalist en schrijver. Met haar debuutroman Communisme, sex en leugens over het leven van gewone mensen achter het IJzeren Gordijn, won ze De Looier Debutanten Prijs. |
|
Bram Schilham |
|
|
|
Bij de tsunami van 26 december 2004 in Azië kwamen honderdduizenden mensen om het leven. Onder hen veel westerse toeristen, ver van huis op vakantie in het gebied waar de reuzengolven hun verwoestingen aanrichtten. Voor nabestaanden thuis begon een periode van ondraaglijke spanning. Slachtoffers waren vaak eerst een periode van dagen of weken vermist, voordat hun lichaam kon worden geïdentificeerd. Vermist op Koh Phi Phi is een aangrijpend verslag van een zoektocht langs Thaise crisiscentra, ziekenhuizen en mortuaria. Het beschrijft ontmoetingen met getraumatiseerde overlevenden en wanhopige nabestaanden die hun weg zoeken in de chaos en met journalisten en hulpverleners die zo goed mogelijk hun werk proberen te doen.Schilham beschrijft in een openhartige stijl wat er gebeurt als de hoop op een wonder stapje voor stapje plaatsmaakt voor de gruwelijke realiteit. Bram Schilham (Den Haag, 1966) begon zijn journalistieke loopbaan in 1994 na zijn studie politicologie in Rotterdam. Sinds 1995 werkt hij als verslaggever en presentator voor de NOS. |
|
Peter de Waard |
|
|
|
De kredietcrisis van 2008 is geëscaleerd tot financiële 9/11. Banken vallen om, beurskoersen zijn gehalveerd, landen gaan bankroet en spaarders worden gedupeerd. Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Is dit de straf voor 25 jaar hebzucht? Leert de mensheid nooit van zijn eigen historie? Is genoeg nooit genoeg? Van de tulpengekte tot de kredietcrisis 2008. Van de opties van Tjerk Westerterp tot de subprimes van Alan Greenspan. Van Barings tot Icesave. En van de privatisering van de Rijkspostspaarbank tot de nationalisatie van ING. Een verslag van een financieel drama dat nog een open einde heeft. Peter de Waard (Egmond aan den Hoef, 1955) is vijftien jaar financieel verslaggever geweest bij Het Parool en de Volkskrant en zeven jaar correspondent in het financiële centrum van Londen. In 1992 won hij de financiële persprijs en in 2006 werd hij genomineerd als journalist van het jaar in Groot-Brittannië. |
|
Antwoord op vele vragen: en hoe nu verder? |
|
|
|
Dit boek geeft antwoord op de vraag: waarom ben ik plotseling arm, hoe had ik dat kunnen voorkomen en hoe moet het nu verder? Wiens schuld is het en waar wonen die types? Waarom het voor heel veel mensen veel erger is dan voor u! Waarom de financiële crisis ook juist heel prima kan zijn. Wat zijn de CDO’s en CBO’s en CLO’s en CSO’s. Waarom hoeft u dat niet meer te weten? Hoe zonnig/ grijs/inktzwart is de toekomst? De methodes om arm en toch gelukkig te zijn (als al het andere is mislukt). Op al die vragen geeft Willem Lust antwoord. Niet voor niets begon Willem Lust (Zaandam, 1956) zijn loopbaan in 1979 als jongste verslaggever bij het Financieele Dagblad, nadat hij de School voor Journalistiek had afgerond. In 1983 begon hij bij het NOS-Journaal, vertrok in 1990 naar RTL Nieuws en sinds 1999 werkt hij bij Nova. Sinds begin 2007 heeft hij vanuit New York voor Nova Noord-, Midden- en Zuid-Amerika als werkterrein, samen met zijn vrouw Merel Miedema die het zware camerawerk doet. Zijn eerste boek bij Conserve verscheen enkele weken na 4 november 2008 na de Amerikaanse verkiezingen: Het Amerika van president Obama met daarin talloze door hemzelf gemaakte foto’s bij zijn evaluatie van deze enerverende verkiezingsstrijd. |
|
Michel Didier |
|
|
|
Willem II was de enige Romantische ridder die Nederland ooit heeft geregeerd en zijn exotische bruid Anna Paulowna bracht de praal van het Russische hof naar de Lage Landen bij de Zee, op het moment dat Romantische kunstenaars en dichters stonden te dringen om de nieuwe eenheidsstaat, het Koninkrijk der Verenigde Nederland, te bezingen. Presentatie vond plaats op 27 maart, Eerste Kamer, Den Haag, 19.00 uur |
|
Van PvdA-campagnes tot Obama’s war room |
|
|
|
De Rotterdamse Kirsten Verdel was stafmedewerker van Barack Obama tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen. In een boeiend en persoonlijk verhaal beschrijft de 30-jarige Verdel hoe ze samen met haar collega’s probeert om na acht jaar Bush weer een Democraat in het Witte Huis te krijgen. Verdel was de eerste buitenlander ooit op het landelijk hoofdkantoor in Washington DC in een presidentiële campagne. Presentatie vond plaats op 19 januari met Wouter Bos en Peter van Heemst (PvdA) 14.15 uur in Burgerzaal, Stadhuis Rotterdam |
|
|
Han van Bree |
|
Reconstructie
|
Hocus pocus, pacifistisch, sektarisch, staatsgevaarlijk. Er hangt een geur van geheimzinnigheid en wantrouwen rond de zeventien religieuze conferenties die in de jaren vijftig werden gehouden op het jachtslot Het Oude Loo in Apeldoorn. Op initiatief van koningin Juliana kwamen daar een paar keer per jaar zo’n honderd genodigden bijeen om naar lezingen te luisteren en met elkaar van gedachten te wisselen. Han van Bree (Veldhoven, 1957) is historicus en houdt zich al jaren bezig met de geschiedenis van het Nederlandse koningshuis. Hij schreef recensies, artikelen en boeken over (leden van) het Nederlandse monarchie en zat in de redactie van de in 2005 verschenen Encyclopedie Koninklijk Huis. Bij Conserve publiceerde hij de biografie Ik ben Alexander. |
|
|
Jacqueline Zirkzee |
|
Reconstructie Presentatie: tijdens Schrijversfeest Openbare Bibliotheek Alkmaar
|
Aan de hand van het archief van de uitgeverij en gesprekken met auteurs, vormgevers, medewerkers en betrokkenen wordt een beeld geschetst van de kleine, zelfstandige uitgeverij Conserve, van het prille, onzekere begin in de nadagen van 1983 tot en met het jubileumjaar 2008. Jacqueline Zirkzee (Leiden, 1960) historica en journaliste, debuteerde in 2001 bij uitgeverij Conserve met de epische roman Mykene, die zeer lovend besproken werd in o.a. Trouw. Later verschenen Het boek van Tristan en Isolde (2004, 2e druk 2005) en de historische (avonturen)roman Het Heksenhuis (2008), over heksen en heksenvervolging in de zeventiende eeuw. Zij ontving voor beide titels een beurs van het Fonds voor de Letteren. Momenteel werkt zij aan haar vierde historische roman. |
|
|
Peter d‘Hamecourt en Julia Klotchkova |
|
Kookboek
|
Het woord datsja heeft wereldwijd een soort mythische betekenis gekregen. Julia Klotchkova en Peter d’Hamecourt kennen elkaar al vele jaren. |
|
|
Piet Lekkerkerk |
|
Foto's omslag/binnenwerk ANP Foto
|
Máxima mag je gerust een fenomeen noemen. Vrijwel niemand in Nederland wist in het voorjaar van 1999 van haar bestaan af. Maar toen bekend werd dat zij de nieuwe vriendin van prins Willem-Alexander was, had binnen een half jaar bijna iedereen een mening over haar gevormd. Die was meestal een beetje ongunstig en vooral gebaseerd op de rol van haar vader onder de Argentijnse junta. De antistemming sloeg als bij toverslag om na Máxima’s eerste publieke toespraak bij de bekendmaking van haar verloving met Willem-Alexander in het voorjaar van 2001. Ze was niet alleen mooi, ze was ook innemend, charmant en gevat en ze zei verstandige dingen. Ze nam afstand van de periode van de Argentijnse dictatuur, zonder haar liefde voor haar vader te verloochenen. Piet Lekkerkerk (Rockanje, 1965) is eindredacteur van Vorsten Royale. |
|
|
Marco Knippen |
|
Vormgeving: Jeroen Klaver
|
Lornah Kiplagat is niet alleen hardloopster, maar ook een loopster met een hart. Ze laat zien dat topsport en sociale bewogenheid in elkaar kunnen overlopen. Marco Knippen (Haarlem, 1970) volgt als sportredacteur van het Noordhollands Dagblad sinds de eeuwwisseling Lornah Kiplagat van dichtbij. In 2001, 2005 en 2006 bezocht hij Iten, waar het High Altitude Training Centre ligt. Op deze ‘University for champions’ raakte hij in de ban van haar bevlogen missie. Bovendien was hij veelvuldig aanwezig bij internationale kampioenschappen of prestigieuze races, het podium waar hij haar topprestaties zag leveren. Klik hier om de video-presentatie van minister-president Jan-Peter Balkenende met Lornah Kiplagat te zien. |
|
|
Humoristisch, warm en ontroerend |
|
Verhalen
|
Net zoals Albert Heijn zijn kruidenierswinkeltje uitbouwde tot een wereldwijd imperium, zo gaat vader Rot zijn sigarenwinkel uitbouwen tot een keten van sigarenspeciaalzaken in de hele Zaanstreek en ver daarbuiten. Zijn zoon moet op pad om een koffer vol rokerswaren uit te venten in de verre omgeving. Op deze manier maakt de jongen kennis met de geheimzinnige wereld van de volwassenen en met de opwindende verlokkingen van de erotiek. Jelte Rep vertelt met veel warmte en humor over de schaarse jaren van de oorlog en daarna. De verhalen spelen zich grotendeels af in de Zaanstreek, waar hij opgroeide. In de hongerwinter moet een kleuter overdag knokken voor het leven van zijn konijn en 's nachts het angstaanjagende gedreun van overvliegende bommenwerpers aanhoren. Na de oorlog wordt hij op de boot gezet naar het verre Friesland om in dat vreemde oord aan te sterken. In de jaren vijftig waant hij zich dichter maar worden zijn dromen verstoord door aardse zaken als geld verdienen, schoolwerk en ontluikende seksualiteit. Jelte Rep (Zaandam, 1940) werkte als journalist bij het dagblad Trouw en later bij de NCRV. Hij maakte historische documentaires als 'Englandspiel', 'S.O.S. Paulus Potter' en 'Atjeh, Atjeh' en schreef daar gelijknamige boeken over. Samen met het Farce Majeur-team schreef hij mee aan de comedyserie 'Prettig geregeld' en samen met Felix Thijssen de spannende dramaserie 'Coverstory'. |
|
|
Jacob Gelt Dekker |
|
|
Jacob Gelt Dekker is gewend om te zeggen wat hij denkt. Dat veranderde niet toen hij zich eind jaren negentig op Curaçao vestigde, waar hij een museum, een wetenschappelijk instituut en een hotel begon. Volgens de pers: ondernemer , weldoener en filosoof. Volgens minder serieuze media: avonturier en excentrieke miljonair. Het was even schrikken voor de Curaçaose gemeenschap waar men graag verhullend taalgebruik bezigt. Het kwam hem te staan op meer of minder kleurrijke doodsbedreigingen, acties om hem tot persona non grata van het eiland uit te roepen en bidstonden om hem tot inkeer te brengen. Het eiland waarin hij tot nu toe 50 miljoen Euro investeerde. Jacob Gelt Dekker (Oterleek, 1948) publiceert eveneens bij Conserve in het voorjaar van 2008 zijn avonturenroman Het doel heiligt de middelen. Hoe veelzijdig hij is, blijkt uit het feit dat hij bijna een omvangrijke filosofische roman heeft afgerond die doet denken aan het werk van Michel Tournier. Zie Weeklog Jacob Gelt Dekker in Het Vervolg in de Volkskrant zaterdag 6 oktober 2007. |
|
|
Soecy Gummels |
|
Roman
|
Schakels van liefde is een betoverend verhaal over de jeugdige uitbundigheid waarmee 'Ontloken liefde' tot bloei komt. Circle of Love, de originele Engelse versie van Schakels van liefde, is genomineerd voor de 2007 Internationale Literaire Prijs van IMPAC in Dublin, Ierland. Soecy Gummels, geboren in Paramaribo, op 3 september 1958, houdt buitengewoon veel van de aanblik, klank en alle gevoels- en smaaknuances van woorden. Schrijven is altijd haar favoriete hobby geweest. Ze schrijft kinderverhalen, poëzie en proza, zowel in het Nederlands als in het Engels. Recensies: Sta je klaar voor een dynamisch en aangrijpend verhaal? Dan mag je Schakels van liefde niet missen! Dit prachtige verhaal biedt een fris, stimulerend zicht (op het panorama van twee botsende culturen. Ik zweefde met de personages mee) op de vleugels van de verrukking en kwam jankend in hevige beroering neer toen het leven om hen heen aan diggelen viel. Unieke wendingen houden je bladzij voor bladzij in de ban, en je kunt het boek gewoon niet neerleggen – T.A. Ridgell 5 Sterren – Soecy Gummels levert opnieuw een prachtwerk met haar tweede roman, Schakels van liefde. De verwikkelingen in dit boek zijn van begin tot eind verbijsterend. Het is een bitterzoet verhaal dat verrast door zijn aangrijpende humor en waarvan je wenst dat het voor altijd door zou gaan. Haar markante poëtische schrijfstijl speelt zowel in op de gevoelens van de lezer als op de menselijkheid van haar personages. Ik kijk vol verwachting uit naar het volgende boek van Soecy Gummels – LyndseyAnn Denson |
|
|
Frédéric Bastet |
|
Gedichten |
Twee jaar na zijn gebundelde memoires in De grote wandeling publiceert P.C. Hooftprijswinnaar Frédéric Bastet zijn prachtige dichtbundel Kwadraat en Cirkel bij Conserve. De uitgave bestaat uit vier afzonderlijk, hier nu voor het eerst samengevoegde, groepen sonnetten: de kleine cyclus Haarlem, sonnetten onder de plaatsnaam Heemstede, de reeks pentagrammen en tien gedichten, getiteld Da Capo Senza Fine. Proef en beluister hoe Bastet meer is dan een boeiende verteller en een voortreffelijk essayist (waarvoor hij tenslotte de P.C. Hooftprijs 2005 ontving): een dichter die zijn woorden proeft op de tong voordat hij ze op papier zet: ontroerend, sfeervol en hier en daar ook de humor niet schuwt. |
|
|
Winnaar Looier Debutantenprijs 2007 |
|
Roman
|
Communisme, sex en leugens biedt een scherpe en humoristische observatie van het leven in een communistisch land. Het is het verhaal van een jonge vrouw, die het versieren van mannen tot in de puntjes perfectioneert. Haar soms absurde avonturen vinden in Bulgarije en Rusland plaats, met als achtergrond het wankelende communistische regime. Rebels schopt ze tegen de gevestigde orde, maar ze is ook verstandig genoeg om haar toekomst niet op het spel te zetten. Parades, verklikkers, kunststof Trabants, schietles met kalashnikovs, de perestrojka van Gorbatsjov en de verwarring na de val van de Berlijnse muur... Het zijn allemaal waargebeurde verhalen in een niet al te ver verleden. Het is paradoxaal en ontluisterend tegelijk hoe de jongeren zich vol enthousiasme op het afbreken van de idealen van de communistische maatschappij storten, waar ze zelf hun hele leven aan gebouwd hebben. Maria Genova werd in 1973 in Bulgarije geboren. Al na één jaar in Nederland werkte ze als freelancejournaliste voor het Noordhollands Dagblad. Inmiddels heeft ze duizenden publicaties in Nederlandse kranten en tijdschriften. Haar droom kwam uit, maar niet in het land dat ze in gedachten had. Voor meer informatie over het boek en interviews: www.mariagenova.nl |
|
|
Jörgen Raymann |
|
Theatertekst |
Wat doet een accountant met hoogtevrees op de richel van een hoog gebouw? Jörgen Raymann werd op 13 augustus 1966 in Amsterdam geboren en had een haast onbezorgde jeugd in Paramaribo. Zo onbezorgd dat hij pas tien jaar geleden wist wat hij wilde: het podium op. Over zijn alter ego Tante Es (Esselien van Doornengat) schreef hij in 2001, eveneens bij Conserve, een boek met Stuart Rahan: Mama mama, kijk buurvrouw. |
|
|
Han van Bree |
|
|
Wie is onze toekomstige koning? Kroonprins Willem-Alexander lijkt inmiddels klaar voor de troon, maar daar is heel wat aan vooraf gegaan. Er bestonden twijfels over zijn geschiktheid en ook hijzelf leek niet altijd evenveel zin te hebben in de baan die onvermijdelijk op hem wacht. Hij vloog enkele keren (letterlijk en figuurlijk) stevig uit de bocht. Het leven van de veertigjarige prins wordt in dit boek kritisch onder de loep genomen. Zijn jeugd op Drakensteyn, zijn middelbare scholen, dienst- en studietijd. Het komt allemaal aan bod. Evenals zijn huwelijk met prinses Maximá én zijn werk als watermanager. Beide zouden wel eens gouden grepen kunnen blijken te zijn voor zijn rol als koning Willem IV. Han van Bree is historicus en houdt zich al jaren bezig met de geschiedenis van het Nederlandse koningshuis. Hij schreef recensies, artikelen en boeken over (leden van) de Nederlandse monarchie en zat in de redactie van de in 2005 veschenen Encyclopedie Koninklijk Huis. www.balkon-royale.nl |
|
Colums Leonoor Wagenaar uit Het Parool over de bouw van een rondvaartschip in Suriname gebundeld |
|
|
|
Het zal je maar overkomen: op je achtenveertigste verliefd worden. En dan op de dag dat je vijftig wordt ook nog eens trouwen. Als debutantje. Het overkwam Leonoor Wagenaar en haar scheepstimmerman René Segerius. In dat jaar zouden ze nóg eens hun hart verliezen. Dit keer aan Suirname, aan de prachtige natuur, de vorstelijke, brede rivieren, de hartelijkheid van het volk en die zo vertrouwde taal. Al op hun huwelijksreis viel de beslissing: hier gaan we wonen en een tweede bestaan opbouwen. Met een schip, want een riviertocht hoorde hier nog niet echt tot de mogelijkheden. De naam hadden we al direct:
Mi Gudu – mijn schatje, in de dubbele betekenis van het woord. Want zij zegde haar baan op bij Het Parool en hij verkocht zijn varend woonschip in hartje Amsterdam. In februari 2004 kwam het stel definitief naar Suriname met het schip als bouwpakket in de containers. Inmiddels ligt ze, achtenwintig en een halve meter lang, in het water. Dit najaar starten ze met 5 daagse-riviercruises. Over hun wederwaardigheden schreef en schrijft Leonoor in Het Parool een column. Dit boek is daarvan een bundeling. Leonoor Wagenaar schreef al tijdens haar studie geschiedenis voor het weekblad Vrij Nederland. Na haar afstuderen kwam ze in 1979 in vaste dienst bij Het Parool, waar ze een kleine 25 jaar paginagrote human interest-interviews schreef. Daarnaast verzorgde zij, samen met vriendin en collega Mary Ann Lindo verschillende bijlagen, een roddel- en boekenrubriek. Het Parool stelde haar in de gelegenheid om de eerste twee jaar in Suriname van een Gouden Handdruk te kunnen leven. |
|
Even strak om het lijf zittend als een jurk van lak is de erotiek is deze debuutverhalenbundel |
|
|
|
In De Lakjurk brengt Guilly Koster erotiek en het vertellen van verhalen op adembenemende wijze samen. Het debuut van de verhalenverteller zindert van wellust en sensualiteit. De film- en televisiemaker toont een bijzonder oog voor detail, wat de fictieve verhalenbundel een documentair karakter geeft. De personages uit
De Lakjurk zijn allesbehalve op zoek naar seks, maar komen de verleiding op de meest onverwachte momenten tegen, meestal op hun pad naar een hoger doel.
De Lakjurk beschrijft op een ontspannen en taboeloze manier seksualiteit in haar vele uitingsvormen. Zo spelen thema's als voyeurisme, biseksualiteit en vreemdgaan een rol. Met scherpe dialogen, pakkende beschrijvingen, poëtische overpeinzingen en hier en daar wat Surinaamse dictie voert de schrijver zijn lezers mee in een wereld waarin de zintuigen regeren. Prachtig gestileerde foto's gemaakt en bewerkt door de schrijver bevredigen ook het visuele aspect. In realisme en vertelkracht verschillen de verhalen niet van pornografie. In uitgangspunt echter wel. Daar waar het opwekken van seksuele opwinding het hoofddoel is van porno, is dat slechts een bijkomstigheid in de ze bundel. De Amsterdamse tv-presentator en -documentairemaker Guilly Koster (Paramaribo, 2 april 1955) heeft vele televisieprogramma's en documentaires op zijn naam staan. Voor de VPRO en Humanistische Omroep maakte hij programma's als Bij Lobith, Massiv en Yoy. Volgend jaar verschijnt zijn debuutroman Ijdel maar hoop bij uitgeverij Conserve. |
|
Herman
Keppy |
|
|
|
Het decor - Missouri, een prachtige bosrijke staat
met een aangenaam klimaat die de geschiedenis ademt
van het Wilde Westen. |
|
Bernard
Hulsman & Pieter Steinz |
|||
|
|
De lijst van popmusici die voortijdig en op het hoogtepunt
van hun roem overleden is lang. En net als stervende
zwanen zongen sterren als Buddy Holly, Jimi Hendrix,
Bob Marley, Kurt Cobain en Herman Brood hun bijzonderste
lied kort voor hun dood. In deze bundel behandelen Bernard
Hulsman en Pieter Steinz de laatste, veelbetekenende
nummers van 45 te vroeg gestorven soulzangers, rock
'n' rollers, punkers, chansonniers, Nederpopsterren
country- en reggaezangers. |
||
|
Aaliyah |
Ian Dury |
Jim Morrison |
|
|
|
|||
|
Hilarische e-mailcorrespondentie tussen twee hartsvriendinnen in de sfeer van
Het Dagboek van Bridget Jones. |
|
|
|
Vanaf het moment dat ze genoeg moed hadden verzameld om zij aan zij de glijbaan in de speeltuin te bedwingen waren ze onafscheidelijk: Iris & Valentine. Twee vriendinnen die ondanks hun verschillen in de loop der jaren een steeds hechtere band krijgen. En al slaat Iris na het conservatorium haar vleugels uit naar swinging Londen en vestigt Valentine zich met man en kind in het degelijke Delft, geen oceaan kan ze scheiden. Dankzij het internet overbruggen Iris & Valentine de afstand tussen Château Bayswater Road en een gammel grachtenpand aan de Oude Delft. Ze schrijven elkaar over literaire ambities, valse sopranen, drankmisbruik voor gevorderden, exotisch damesondergoed, sluimerende lekkages en de meest wijdverspreide gevaarlijke diersoort op deze planeet: foute mannen! |
|
Memoires, van prinses Juliana en Melina Mercouri tot Boudewijn Büch |
|
|
|
Frédéric Bastet (1926) is vooral bekend geworden door zijn biografie van Louis Couperus, verschenen in 1987, en de reeks
Wandelingen door de antieke wereld. Vele vooraanstaande tijdgenoten spelen daarin een rol, van prinses Juliana tot Melina Mercouri, van Pyke Koch tot Hans Henkemans, van Gerard Reve tot Boudewijn Büch. Samen vormen deze fuguren een fascinerend panorama van de Nederlandse cultuur in de twintigste eeuw. P.C. Hooftprijs 2005, uitgereikt op 20 mei 2005. |
|
Interviews met Mies Bouwman, Johan
Cruyff, Mary Dresselhuys, Louis van Gaal, Astrid Joosten, Kees van Kooten,
Ramses Shaffy en Mieke van der Weij |
|
|
|
Zeker 400
Nederlanders passeerden de afgelopen jaren de microfoon van KRO-journalist
en presentator Gerard Klaasen. In Andersdenkenden
gaat het om visie, een kont tegen de krib, waarden en normen,
beschikbare humor en de mogelijke aanwezigheid van een levensbeschouwing. De
afwezigheid van levensbeschouwing werd ook gewaardeerd want – zo leerde de
auteur snel – ook ‘gebrek aan’ kon een interessant gesprek opleveren.
Oorspronkelijk aarzelden enkele aangezochte
geïnterviewden hun medewerking te verlenen aan een programma met
zulke onorthodoxe vragen maar dat werd snel anders: de naamsbekendheid van
het programma leverde – om met één van de geïnterviewden uit deze
bundel te spreken – ‘werkendeweg veel positieve grondhouding’ onder de
invités op. Uit tal van maatschappelijke groeperingen zocht Gerard Klaasen
zijn gasten: de politiek, kerk, wetenschap, cultuur, omroep, sport en zo
mogelijk ook de misdaad. Het radioprogramma Andersdenkenden werd al
snel gecombineerd met een – iets anders getoonzette – geschreven versie
van het interview in KRO Studio Magazine Gids.
Zo kreeg de Andersdenkenden-consument ‘twee-voor-de prijs-van-één’:
een multimediaal interview voor
radio en bode. Een nieuwe mediale vrucht van Andersdenkenden ligt
nu voor u: in drie banden treft u een onderscheiden selectie aan van de
gesprekken in Andersdenkenden uit de
afgelopen jaren, waarvan nu het eerste deel voor u ligt. Gerard Klaasen (geb. 1951) is sinds 1976 aan de KRO verbonden. Aan tal van radioprogramma’s werkte hij mee: Kruispunt-radio, Echo, Eén op de Middag en De Nachtspiegel. In 1998 startte hij voor KRO-radio het programma Andersdenkenden dat in 2002 werd opgenomen in KRO’s lifestyleprogramma Dolce Vita. Ook in 2002 was hij een van de presentatoren van de KRO televisie- talkshow Vurige Tongen. Sinds 1999 schrijft hij interviews en opiniërende artikelen in KRO Studio Magazine Gids. |
|
Romandebuut Hanna Stouten over de zoektocht van
Roos/Rose |
|
|
|
Nederland, het woord betekent voor ROOS: haar wortels en vooral Viktor, haar grote liefde. Altijd is ze met hem in gesprek: dit vertellen, dat vragen. In Parijs leidt ROSE een ogenschijnlijk geslaagd bestaan met man en kinderen, ingekaderd door een keurige schoonfamilie. Kiezen tussen de kinderen en Viktor kan ze niet. Verdeeld leven des te beter. Ze is immers flink. Viktor, even taai als zij, wacht, en leeft op zijn noodrantsoen van moed en deemoed. |
|
|
Joost Zwagerman |
|
|
Op uitzonderlijk veel literaire wapenfeiten kan Alkmaar helaas geen
aanspraak maken. Dat komt misschien doordat de stad ligt ingeklemd tussen twee buren die bekend staan om een rijk literair leven: Haarlem en Bergen.
Toch blijkt uit "Tussen droom en daad in Dubbelstad - Alkmaar in feit en
fictie" dat er genoeg is te vertellen over Alkmaars literaire aspecten
door de eeuwen heen, van Truitje (Anna Geertruida) Bosboom-Toussaint tot Dirk
van Weelden, van Hildebrand tot Gerrit Komrij. |
|
Luchtige zomerthriller van
journalist Peter Brusse en politicus Ed van Thijn nu herdrukt! |
|
|
|
Ze
kwamen elkaar in de zomer van 1980 bij toeval tegen in een Noord-Italiaans
bergdorpje op het heetst van de dag: Peter Brusse en Ed van Thijn. Diezelfde
avond ontmoetten ze elkaar opnieuw. Het kostte hen geruime tijd (en
anderhalve fles chianti) om hun beklemming van die middag kwijt te raken. De
tongen kwamen los en er ontstond een ongebruikelijk idee. Samen
moest het lukken. Na
een jaar expresse-strookjes plakken (e-mail bestond nog niet) en
telefoontjes tussen de bedrijven door, waren ze klaar. Klaar met fanatici,
hoofdstedelijke incrowd… en ook een Nederlandse politicus. De auteurs wensen u een stille en zonnige vakantie toe.
|
|
Op zoek naar Homerus in Griekenland en Turkije |
|
|
|
Homerus,
dichter van de Ilias en de Odyssee,
de oudst bekende dichtwerken uit de klassieke beschaving boeit nog
steeds velen. Tienduizenden boeken, dissertaties en scripties zijn er over
zijn werken geschreven. De wetenschap heeft lange tijd getwijfeld, of hij
wel bestaan heeft. Vele wetenschappers meenden, dat zijn werken door een
‘redactiecommissie’ waren samengesteld uit oude mythen, legenden en
overleveringen. Langzamerhand begint echter ook in de wetenschap de mening
post te vatten, dat een persoonlijke Homerus de werken heeft gecomponeerd.
Maar ondanks alle eeuwenlange onderzoekingen stelt Homeros ons nog steeds
voor talloze raadsels. Cees Goekoop, auteur van Op
zoek naar Ithaka komt met een aantal nieuwe theorieën over de persoon
van Homeros, zijn omgeving en over de door Homerus beschreven plaatsen en
landstreken, In het kielzog van Homerus gaat hij onder meer op zoek naar
Troje, Kreta, Pylos, Ithaka en tenslotte het land van de Phaiaken. Cees Goekoop werd in 1933 in Amsterdam geboren. Hij stueerde rechten aan de Universiteit van Leiden en werd advocaat te Amsterdam. In 1964 ging hij werken van voor de Luchthaven Schiphol, waarna hij in 1976 wethouder werd. In 1980 volgde het burgemeesterschap van Leiden, dat hij tot aan zijn pensionering in 1998 vervulde. Hij was onder meer voorzitter van ‘Sail Amsterdam’, van de Raad voor het Cultuurbeheer en van een aantal culturele instellingen. Hij werkte als auteur mee aan het Cultureel Woordenboek. |
|
Philip Freriks |
|
|
|
Gare
du Nord, het Parijse noordstation, is met name voor Nederlanders en Belgen
de toegangspoort tot Frankrijk. Al anderhalve eeuw lang. Een kop-station,
dus iedereen stapt uit. Op de stoep aan het einde van de perrons begint de
andere wereld. Overweldigend, onweerstaanbaar. Philip
Freriks kwam er voor het eerst toen hij dertien was. Gare du Nord, terminus.
Een omroepbericht als lotsbeschikking. Hij zou er zelfs in uniform bij de
nachttreinen naar Londen of Kopenhagen staan. Met beleefde prevelementen. Aankomst
en vertrek, steeds weer nieuwe verhalen. Waar gebeurd. Over treinen en
Frankrijk dat altijd aan het spoor ligt. Over de republiek met haar
schaduwkanten en heerlijke hebbelijkheden. Verhalen van toen nu weer
nagereisd. |
|
|
De peetmoeder van Boudewijn de Groot en
Lennaert Nijgh |
|
|
Door
een zee van de tijd is
het levensverhaal van zangeres Cobi Schreijer. Deze
rebelse meid, strijdbaar zangeres en ook speelse minnestreelse, wordt in
1922 in een socialistisch arbeidersgezin in Amsterdam geboren. Als ze vier
is, zingt ze al in een kinderkoortje en als ze zestien is maakt ze deel uit
van het succesvolle close-harmonytrio The Novelty Sisters. Tijdens de oorlog
ontdekt ze de zeggingskracht van volksmuziek en wordt bezield vertolkster
van volksliedjes en oude ballades. In
de jaren zestig bestiert zij in Haarlem de troubadours- en folkclub De Waag.
Nu beroemde artiesten als Boudewijn de Groot, Ernst Jansz, Lenny Kuhr,
Astrid Nijgh en Elly en Rikkert Zuiderveld zetten in deze vermaarde folkclub
hun eerste schreden op het podium. Lennaert Nijgh is er vaste gast. Ook
buitenlandse folksingers zoals Joan Baez en Pete Seeger weten De Waag te
vinden, evenals een nog onbekende en piepjonge Paul Simon die er in 1968
samen met Art Garfunkel, kort voor hun grote doorbraak, optreedt. Begin
jaren zeventig wordt Cobi Schreijer de stem van de vrouwenbeweging. De
feministische strijdliederen die ze in deze tijd op manifestaties, in
vrouwenhuizen en bij demonstraties ten gehore brengt verschijnen op in die
tijd zeer populaire elpees zoals Brood
en Rozen en Rebelse
meid. Cobi
Schreijer is inmiddels eenentachtig, maar nog steeds rood, dwars en rebels. Door
een zee van de tijd laat alle aspecten van haar rijke roerige leven zien
als links-geëngageerd zangeres, als onvermoeibaar stimulator van de
volksmuziek, als bezielende moeder van jong talent en als warm mens. Angeline van den Berg is freelance journalist en publicist. Zij woont en werkt in Spanje en Nederland en schrijft reportages en boeken over politieke en sociale onderwerpen. |
|
Verhalen van een ‘kleine volwassene’ in het Venlo van voor
en tijdens de oorlog |
|
|
|
Tussen
de bewaarschool in 1936 waar zuster Victoire de gevoelens tussen hem en zijn
vriendinnetje Jane ruw verstoort en de bevrijding in 1945 waar hij jaloers
toekijkt hoe zijn vriend Chuck, een Amerikaanse piloot, de Jitterbug danst
met een vrouw, liggen negen jaar. Reizen
in een kooi gaat over de belevenissen in die periode van werkeloosheid,
oorlog en bezetting van een jongetje in het katholieke stadje Venlo. Hij
neemt instinctief afstand van de opvattingen en het opportunisme van zijn
burgerlijke familie en de kerk, zoekt zijn heil in de natuur, op straat met
zijn vriendjes. En projecteert zijn ontwakende erotische gevoelens in een
verbeelding van een totale liefde tussen Jane en hem. Op zijn dertiende, op
het hoogtepunt van de oorlog, bombardementen, frontgebied en strooptochten
in Niemandsland staat hij er alleen voor en is genoodzaakt een kleine
volwassene te zijn. In het boek ligt een visie besloten over het leven: je
moet je er niet onder laten krijgen en je lot in eigen handen nemen. In 1990 verruilt Toine Leenen (Venlo, 1931) samen met zijn vrouw de galerist Maghi Bettini, het overvolle Nederland voor een afgelegen paradijs in Frankrijk. En geeft daarmee zijn beroep op van organisatie-adviseur, waarvan 19 jaar als vennoot van Deloitte Touche. In Frankrijk is hij ‘opzichter’ bij de verbouwing van zijn huis en die van zijn vrienden, legt een grote tuin aan en begint in 1999 met schrijven. Reizen in een kooi is zijn debuut. |
|
|
Arno Ruitenbeek |
|
|
In
Het leven van een drugskoerier beschrijft
debutant Vincent Wijnstein (Amsterdam, 1969) uit Hoorn waarom hij zich heeft
laten verleiden drugs te smokkelen vanuit Suriname naar Nederland. Helaas
wordt hij op vliegveld Zanderij (Jopie Pengel Airport) voor vertrek
aangehouden en belandt dan voor lange tijd in de Santo Boma-gevangenis.
Gelukkig weet hij zich door dat gedwongen verblijf te slepen. Hij staat ferm
tegenover allerlei verleidingen en ontdekt de Heer. Journalist Arno Ruitenbeek (Deventer, 1955), misdaadverslaggever van het Noordhollands Dagblad, heeft treffend het relaas van Vincent Wijnstein met zijn dagboek ‘Wandelend begraven’ gecombineerd tot een pakkend en aangrijpend verhaal. Het is voor het eerst dat het relaas van een pakezel in boekvorm verschijnt. |
|
|
Mireille Liong-A-Kong |
|
|
Kroeshaar beleeft een ware revival.
Mede door slechte ervaringen met chemische haarproducten, zoals de relaxer,
gaan steeds meer vrouwen over op natuurlijke kapsels. Ook bij mannen zien we
dreadlocks, afro’s en zelfs cornrows.
Een interessante ontwikkeling die vragen oproept. Wat is er
eigenlijk allemaal mogelijk met kroeshaar, hoe maak je al die kapsels en hoe
verzorg je kroeshaar? De mogelijkheden blijken legio en de wetenschappelijke
feiten verrassend. Kroeshaar is
het meest breekbare haartype en toch erg veelzijdig. Het boek is gebaseerd
op divers wetenschappelijk onderzoek en geeft uitleg over de verzorging en
de veelzijdigheid van kroeshaar. Van de chemische relaxer tot en met kroese
kapsels zoals dreadlocks en invlechten komen aan bod. Mireille Liong-A-Kong is opgegroeid in Suriname en heeft informatica gestudeerd aan de UvA. Kroeshaar heeft ze geschreven tijdens haar verblijf in New York, als afwisseling op haar carrière in de informatietechnologie. |
|
|
Philip Freriks |
|
|
‘Hoe
mathematischer een punt of een lijn, hoe groter het verlangen om er op te
gaan staan,’ zegt Jan Dibbets, de kunstenaar die het inmiddels beroemde
monument voor de Franse astronoom Arago heeft ontworpen. Het zijn 135 ronde
koperen plaatjes geworden in de straten, de parken en op de pleinen van
Parijs, van noord naar zuid: de ‘Meridiaan van Parijs’. Philip Freriks
volgt de lijn vanuit het zuiden naar het noorden, plaatje voor plaatje. Het
vinden hiervan bleek nog een hele opgave: ze zijn ingemetseld op bordessen,
tussen bankjes in een park, onder een terrastafeltje, in het Louvre en op de
top van Montmartre. De meridiaan snijdt dwars door het hart van Parijs. En
het is langs deze lijn dat zich een belangrijk deel van de Franse
geschiedenis ontvouwt. Philip Freriks
vertelt met enthousiasme over zowel de grote culturele en historische
omwentelingen, als de petite histoire
van talloze Parijzenaars. Volg hem op deze bijzondere wandeling door Parijs,
vanuit uw leunstoel in het noorden of met uw wandelschoenen aan vanuit het
zuiden. Een heerlijke
wandeling door de Lichtstad en de Franse (cultuur)historie. Philip Freriks (27 juli 1944, Utrecht) begon als 16-jarige middelbare scholier inde journalistiek en droomde toen al van Parijs. Hij was er slaapwagenconducteur, reclameman, student politieke wetenschappen en vooral correspondent. Eerst voor Het Parool, later de Volkskrant, en het NOS-Journaal. En bij een tussentijds verblijf in Nederland voor Le Monde. In 1996 werd hij presentator van het achtuurjournaal van de NOS. |
|
|
Maarten
Mourik |
 Gedichten Omvang: 96 pagina’s Formaat: 12,5 x 20 cm Uitvoering: gebrocheerd ISBN: 9789054291640 |
Sluitingstijd zou verschijnen ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van de dichter. Het is zijn negende bundel sedert 1955 en de tweede bij Conserve na de bundel De wreedste maand. Op 30 september 2002 overleed Maarten Mourik, 79 jaar oud, de dood komt onaangekondigd. Mourik was oud-diplomaat, schrijver van autobiografisch werk (Afscheid van de dingen en Brandenburgs requiem) en auteur van talloze verhandelingen over internationale culturele vraagstukken. Hij deed in 2001 van zich spreken door zijn aanklacht tegen de vader van Maxima, waarover hij verantwoording aflegde in zijn eveneens bij Conserve verschenen Dubbelgevecht. |
|
|
Philip
Freriks |
Omvang: 80 pagina’s ISBN:
9789054291657
|
Ik herinner me…is een opeenvolging van
herinneringen. Herinneringen van iedereen. Herinneringen als codewoorden van
vergeten bestanden waarin vervlogen momenten, beelden, geuren, geluiden,
vreugde en verdriet opgeslagen zijn. Ik herinner me…zijn
ook drie simpele woorden aan het begin van elke zin. Obsederend zoals
herinneringen kunnen zijn. Als dichtvorm voor het ongerijmde van ons
gezamenlijk geheugen. Ik herinner me…is een feest der herkenning. Zo
verging het Philip Freriks toen hij in Parijs een toneelbewerking zag van Je
me souviens, de herinneringen van de schrijver Georges Pérec, met zijn
mengeling van zelfspot en tedere nostalgie. Freriks schreef zijn eigen tekst voor een voorstelling die
eenmalig had zullen zijn maar wegens groot succes werd geprolongeerd. In dit
boek zijn eigen kroniek van de tijd die verglijdt. Zoals hij die op het
toneel ten gehore brengt maar ook de herinneringen die allengs tussen de
coulissen zijn verdampt…. Philip Freriks (27 juli 1944, Utrecht)
begon als 16-jarige middelbare scholier in de journalistiek en droomde toen
al van Parijs. Hij was er slaapwagenconducteur, reclameman, student
politieke wetenschappen en vooral correspondent. Eerst voor Het Parool,
later de Volkskrant en het NOS-journaal. En bij een tussentijds verblijf in
Nederland voor Le Monde. In
1996 werd hij presentator van het achtuurjournaal van de NOS. Met Ik herinner me…geeft hij 15 voorstellingen in het land met een combo, bestaande uit: Fernand Huard (zang), André Vrolijk (accordeon), Marc Giordano (contrabas), Kai von Rosenberg (gitaar) en Rob Jansen (drums). |
|
|
Tom
Rooduijn |
Vrijmoedige gesprekken ISBN:
9789054291619
|
In Revelaties
haalt Tom Rooduijn herinneringen op aan de ontmoetingen die hij
gedurende 25 jaar had met Gerard Reve. Het eerste vraaggesprek vond plaats
in Weert, de laatste gesprekken volgden op de openhartige interviews die hij
met de volksschrijver hield voor een documentaire in 1998. In de
tussenliggende jaren maakte Rooduijn voor uiteenlopende media een aantal
portretterende interviews met de schrijver, diens vriend en raadsman Joop
Schafthuizen en voor korte of langere tijd nauw betrokken bij de schrijver. In dit boek wordt een beeld
geschetst van de schrijver in zijn gloriedagen; Reve vertelde de auteur van
dit boek in zorgvuldig gekozen bewoordingen over zijn drijfveren, religieuze
inspiratie en revisme. Maar ook laat dit boek de keerzijde zien: Reve blikte
vrijmoedig terug op zijn jeugd, zij gevecht met medicijnen en koning alcohol
en de worstelingen die aan zijn erkenning als homoseksueel, katholiek en
romantisch-decadent schrijver vooraf gingen. In zijn late jaren komt een
andere Gerard Reve tevoorschijn: mild, beschouwend en terugvallend op een
van lieverlede krimpend repertoire. Door Reve’s groeiende
hulpbehoevendheid neemt zijn afhankelijkheid van levensgezel Schafthuizen
toe. Revelaties beschrijft de
kentering die zich in het leven van Reve en zijn vriend heeft voltrokken –
culminerend in het niet uit handen van de Belgische koning ontvangen van de
Grote Prijs der Nederlandse letteren, het verslag van een professionele
verhouding die van lieverlede persoonlijker werd. Tom
Rooduijn baseerde dit boek op vraaggesprekken met Gerard Reve en Joop
Schafthuizen voor de Haagse Post en
NRC Handelsblad en interviews met
Reve voor NRC Handelsblad, Nieuwe
Revu, VARA-radio en AVRO-televisie. Voorts bevat deze bundel een aantal
niet eerder gepubliceerde stukken. In 1999 schreef Rooduijn de inleiding van de herdruk van Reve’s debuut Terugkeer (Conserve, 1999). |
|
|
Spijker |
Rotterdamse thriller
ISBN:
Prijs:
|
Kort nadat Stefan Kraak benoemd is tot directeur van het ICT-bedrijf Kader, wordt hij op een avond vanwege zijn seksuele geaardheid door een aantal jongeren gemolesteerd. Een paar weken later is een Turkse jongen het slachtoffer van geweld. Stefan Kraak probeert zijn succesvolle carrière weer op te pakken, maar zijn leven is niet meer hetzelfde dan voorheen. Bovendien raakt hij verstrikt in de intriges van het bedrijfsleven en de gemeentelijke politiek. En dan is er zijn vader die een bekentenis doet, waardoor zijn leven nog eens kantelt. Rechercheur Job Roos zoekt naar de dader(s) van beide aanslagen. Ook in zijn leven is nog weinig goeds te bespeuren. Zijn collega Bob Jamin lijkt de liefde van zijn leven te hebben gevonden, maar dan slaat het monster met de groene ogen toe. Het monster met de groene ogen is een fascinerende thriller, die zich afspeelt in het decor van de Rotterdamse wijk Delfshaven, waar de politie tegen de verpaupering strijdt. Over Spijkers’ eerste detective Hotel New York schreef de pers: ‘Hotel New York is een boek om trots op te zijn… Spijker beschrijft het leed van alledag met een flair en vanzelfsprekendheid die soms doen denken aan de Hoke Moseley-boeken van Charles Willeford.’ – HP De Tijd ‘De schrijver is een vieze oude man.’ – de Volkskrant SPIJKER is het pseudoniem van Rob van Olm (1947). Het monster met de groene ogen is het tweede deel uit de Spijker-reeks over de rechercheurs Job Roos en Bob Jamin. Bij Conserve verschenen eerder de romans Verloren Dagen (over de Spaanse Burgeroorlog) en Coby, mijn zusje. Over Reina Prinsen Geerligs en de ondergang van de Amsterdamse verzetsgroep CS-6 schreef hij het journalistieke boek Recht, al barste de wereld. |
|
|
Maarten
Mourik |
|
Prijs: |
In zijn jongste boek Dubbelgevecht maakt de dichter en
oud-diplomaat Maarten Mourik de tussenbalans op van enerzijds zijn
kruistocht tegen Jorge Zorreguieta, de vader van Maximà, en anderzijds zijn
gevecht tegen de fysieke en psychische gevolgen van een lichte beroerte, die
hem begin dit jaar trof. Mourik kwam het afgelopen jaar herhaaldelijk in het
nieuws doordat hij als enige aangifte deed tegen Zorreguieta wegens
foltering en misdrijven tegen de menselijkheid, gepleegd tijdens het
Argentijnse dictatoriale bewind-Videla. De schrijver legt rekenschap af van
zijn beweegredenen en doeleinden en zijn ervaringen met de media en het
parlement. Die met de media zijn vrijwel zonder uitzondering positief, maar
hij zet wel kanttekeningen bij het zwalkende beleid van onze grootste
dagbladen. Hij hekelt de opportunistische opstelling van die partijen die
zich principieel zouden moeten uitspreken tegen het voorgenomen
kroonprinselijk huwelijk. In een brief aan zijn raadsvrouwen Britta Böhler en
Liesbeth Zegveld legt hij verantwoording af over het waarom en het hoe van
zijn boek. Dat bevat naast zijn relaas een 130 pagina’s aan bijlagen,
waaronder de volledige teksten van de aangifte en van het ‘klaagschrift’
aan het Amsterdamse Hof, vanwege de niet-ontvankelijk-verklaring van de
hoofdofficier van Justitie aldaar, stukken die naast de adviezen van de
Amsterdam Law Clinic die lezers zullen interesseren die belang stellen in de
jongste ontwikkelingen van het internationaal strafrecht. |
|
|
Literaire thriller
over volhardend Rotterdams recherche-duo Roos en Jamin |
|
|
Na een ruzie met zijn minnares raakt Frans de Hondt
in gevecht met een man die zijn auto wil stelen. De dief overlijdt. Frans
besluit het lichaam op een autosloperij te dumpen. Op hetzelfde moment
vindt er in de buurt een verkrachting plaats, waarvan Frans wordt
verdacht. Hij heeft wel een alibi, maar kan die moeilijk gebruiken. Hotel New York is een intrigerende policier, in
vlotte stijl en met veel humor geschreven, waarin de lezer voortdurend op
het verkeerde been wordt gezet. Rob van Olm publiceerde eerder twee romans bij Conserve: Verloren dagen & Coby, mijn zusje en een reconstructie van de ondergang van de verzetsgroep CS-6 en het leven van Reina Prinsen Geerligs: Recht al barste de wereld. |
|
Anneke Muller |
|
|
|
Ann Burton begon haar loopbaan als zangeres bij een kwintet in Luxemburg. Ze zong haar liedjes in de stijl van Doris Day. Platen van Billie Holliday deden haar echter drastisch van stijl veranderen. Terug in Nederland trad zij met een jazzy repertoire op met het trio Frans Elsen. Toen Ramses Shaffy zijn 'Shaffy Chantant' oprichtte, was Ann Burton één der eersten die hij als zangeres aantrok. Een lang engagement bij dit gezelschap stelde Ann in staat bij een breder publiek bekendheid te krijgen. Haar grote doorbraak kwam in 1968 tijdens de samenwerking met producer John J. Vis, met wie ze haar de buut 'Blue Burton' maakte, begeleid door het trio van Louis van Dijk. Met John Vis maakte zij ook de albums 'Ballads and Burton' en 'Ann Burton sings for lovers and other strangers'. Verder succes liet op zich wachten tot 1973, toen ze naar Japan reisde en zie: daar rees de zon voor haar, want in Tokio werd Ann Burton na Ella Fitzgerald de meest geliefde jazz-zangeres. |
