Rollende stenen - Merijn de Boer
Huismannen onder elkaar
Geestig, maar wat wil De Boer nou zeggen?
Geestig is hij bij vlagen zeker, de nieuwe roman van Merijn de Boer over een aantal mannen die hun vrouw die in diplomatieke dienst is, vergezellen in Tunesië. De wekelijkse pizzamiddagen van de mannen, hun eveneens wekelijkse partnerborrelavonden, en vooral het eindeloos gezeur over de huishoudelijke taken en hoe je die het beste kunt zijn best grappig. Toch hou je aan het eind een wat hol gevoel over. Mannen die het leven leiden zoals dat over het algemeen voorbehouden is aan vrouwen. En die dan dezelfde karaktertrekjes ontwikkelen: terwijl de vrouwen met elkaar praten over de mensenrechtensituatie in de wereld, bespreken de mannen huishoudelijke onbenulligheden. Leuk hoor. Maar dan?
Over de auteur
Merijn de Boer (1982, Heemstede) studeerde Nederlandse tal en letterkunde en was jarenlang redacteur bij G.A. Van Oorschot en bij literair tijdschrift Tirade. Als schrijver debuteerde hij in 2011 met de verrassende verhalenbundel Nestvlieders. Zijn tweede roman, ’t Jagthuys, stond in 2016 op de shortlist voor de BNG Literatuurprijs. Zijn werk wordt altijd gekenmerkt door een ogenschijnlijke luchtigheid waaronder een onuitgesproken melancholie voelbaar is.
Genieten
Verteller Ole heeft zich voorgenomen om vooral te genieten van het leven. Na een ontspannen jeugd en een al even ontspannen studie communicatiewetenschappen (een banale studie) besluit hij de rest van zijn leven op een zo aangenaam mogelijke manier in te richten. Onbenullige uitzendbaantjes zorgen voor een basisinkomen en verder leest hij, bezoekt cafés en brengt zijn tijd zo plezierig mogelijk door.
Verliefd
Als hij op een meubelbeurs als taak krijgt mensen via de juiste route door de hallen te dirigeren, ontmoet hij Daantje en is op slag verliefd en zij ook op hem. Niet lang daarna, als Daantje haar opleiding in het diplomatenklasje van Buitenlandse Zaken afgerond heeft, wordt zij uitgezonden naar Tunesië en Ole gaat met haar mee. Daar zet hij zijn op genieten gerichte leventje voort: zwemmen, zonnen, rondzwerven in de omgeving, terwijl Daantje naar haar werk is.
Huismannen
Na enige tijd leert hij andere mannen kennen, ouder dan hij en stuk voor stuk al vader van een paar kinderen, maar verder in dezelfde positie: terwijl hun vrouw in diplomatieke dienst werkt, doen zij het huishouden, vangen de kinderen op en proberen ondertussen de tijd zo goed mogelijk door te komen. Huismannen dus.
Koffie-ochtendjes
En daarmee is het hele verhaal eigenlijk al verteld. De mannen ontmoeten elkaar standaard twee keer per week en vaak ook nog extra tijdens koffie-ochtendjes en praten dan over wasmachines die je niet te zwaar moet beladen, over het op de juiste manier inrichten van de vaatwassers en over werksters die hun werk niet goed doen.
Geleidelijk begint bij Ole toch een zeker gevoel van onvrede op te komen. Hij leidt het bestaan waarover hij altijd zo hoog opgegeven heeft, een leven zoals de door hem bewonderde schrijver Jacques Gans (1907-1972) leidde en toch is hij niet echt gelukkig.
Schrijven
Maar hoera, een oplossing ligt voor de hand: hij begint te schrijven over wat hij meemaakt.
Een slecht boek is Rollende stenen (verwijzing naar het bestaan van diplomaten en hun gezin die van de ene plek naar de andere reizen, als rollende stenen) zeker niet. De Boer heeft een fijne schrijfstijl en oog voor detail. En al die huismannen zijn best aardige kerels die er ook maar het beste van proberen te maken. Maar het is allemaal wat gladjes, wat inhoudsloos.
Wil De Boer door de omkering in de rolpatronen van mannen en vrouwen een punt maken? En zo ja, welk punt dan?
Beklijven doet het in elk geval niet.
Sonja de Jong
Merijn de Boer – Rollende stenen, Querido, ISBN 978 90 253 2190 1, 192 pagina’s, €21,99, september 2026.