Conserve's Leessite

Hunter en Folter in ultieme confrontatie

Niet voor gevoelige zielen

Even een waarschuwing vooraf: pagina 298 en de twee erna kun je maar beter overslaan, als je niet goed tegen een uiterst gedetailleerde beschrijving van ultieme marteling kunt. Maar mogelijk kom je helemaal niet zover. Want Chris Carter leeft zich weer behoorlijk uit in het tiende deel van zijn Robert Hunterserie en menigeen zal misschien al eerder afhaken bij zoveel geweld. Hij schuwt nog altijd geen enkele beschrijving van het ultieme kwaad. Dit gezegd hebbende, moet daaraan ook wel toegevoegd worden dat hij nog altijd een geweldige schrijver is en ook dit keer weer een extreem spannend verhaal heeft gecreëerd.

Over de auteur

Chris Carter werd geboren in Brazilië en groeide op in de Verenigde Staten. Hij woont al jaren in Londen. Hij studeerde psychologie en bestudeerde jarenlang als forensisch psycholoog het gedrag van criminelen. Zijn vaste hoofdpersoon in zijn boeken, forensisch psycholoog Robert Hunter, is naar Carters zeggen gebaseerd op zijn eigen ervaringen. Zijn boeken worden in meer dan 20 talen uitgegeven.

Psychopaat

Wie de boeken van Carter kent, weet dat deze profiler bij de LAPD (Los Angeles Police Department) extreem intelligent is en buitengewoon goed in zijn werk. Het is vooral aan hem te danken geweest dat drieëneenhalf jaar geleden Lucien Folter veroordeeld kon worden, een van de ergste misdadigers aller tijden. Deel zes in de Robert Hunterserie, De beste vriend, vertelde dat verhaal: Folter was tijdens hun studietijd ooit de kamergenoot en beste vriend van Hunter, maar ontwikkelde zich tot een psychopaat voor wie moorden en martelen een soort spelletje is. Maar gelukkig: dankzij Hunter zit Folter nu voorgoed achter de tralies, denkt iedereen.

Gewelddadige ontsnapping

Totdat, meteen op de eerste bladzijde van De kamergenoot, duidelijk wordt dat Folter kans heeft gezien te ontsnappen en daarbij op zijn weg uit de gevangenis vijf mensen gedood heeft. En omdat Robert Hunter hem destijds uitputtend bestudeerd heeft en hem van haver tot gort kent, krijgt hij de leiding over de zoekactie. Waar kan de man naartoe gevlucht zijn?

Dat valt niet mee: Folter is buitengewoon handig in vermommingen en weet met behulp van latex, droogschuim en make up iedere keer een volkomen ander uiterlijk aan te nemen, variërend van een stokoude, bibberige Afro-Amerkaan tot een keurige advocaat en alles daartussenin. Het team, waarin behalve de LAPD ook de FBI, de US Marshalls en nog wat andere diensten meedoen, tast dan ook volledig in het duister waar ze hem moeten zoeken.

Te kakken zetten

Maar Folter laat vanzelf van zich horen. Vrij zijn is voor hem niet voldoende, hij wil de volledige politiedienst te kakken zetten. Hij begint via de telefoon een spelletje: Hij geeft een raadsel op en kondigt aan dat op de drukbezochte plek die het antwoord van het raadsel is, over exact een uur een zware explosie zal plaatsvinden. Onder extreme hoogspanning probeert het team het raadsel op te lossen.

Maar dat is nog maar het begin van Folters zieke plannetjes, allemaal erop gericht om Robert Hunter zo diep mogelijk te vernederen. In een krankzinnige race tegen de klok moet het team telkens opnieuw proberen hem een stap voor te blijven.

Bloederige details

Net als je denkt dat het nu toch echt niet gruwelijker kan, weet Carter er nog een schepje bovenop te doen en iets nog akeligers te verzinnen. En zelfs als je helemaal niet van al die bloederige details houdt, wil je toch verder lezen, want Carter is tegelijkertijd een verdraaid goede schrijver die weet hoe hij een verhaal spannend moet houden.

Sonja de Jong

Chris Carter – De kamergenoot. (Oorspronkelijk in 2019 gepubliceerd als Hunting Evil bij Simon and Schuster UK). Uit het Engels vertaald door Erik de Vries, HarperCollins Holland, ISBN 978 94 027 1939 0, 399 pagina’s, € 22.99, april 2026