Conserve's Leessite

Miss Marple herleeft in een Zwitsers berghotel

Knappe nabootsing van het werk van Agatha Christie

Je kunt je afvragen of het nou echt nodig is: een thriller schrijven in de stijl van Agatha Christie. Het heeft iets gemakzuchtigs: het karakter (Miss Marple in dit geval) ligt al compleet klaar, de setting (een luxe hotel met een groep uiteenlopende personen, door sneeuw en een treinongeluk geheel afgesneden van de buitenwereld) kennen we ook al uit tal van echte Christieboeken. Het lijkt haast een eenvoudige invuloefening. Toch weet Lucy Foley er een fijn verhaal van te maken. Geheel in de stijl van de Queen of Mystery Agatha Christie.

Over de auteur

Lucy Foley (1986) schrijft historische fictie en misdaadromans. Bekende titels van haar hand zijn Het appartement en De jachtpartij. Voor het schrijven van Moord in het Grand Alpine Hotel kreeg zij speciale toestemming van Agatha Christie Ltd., de organisatie die wereldwijd het werk van Agatha Christie beheert en beschermt.

Nostalgisch

Gemakzuchtig of niet, het is een boek waar je geheel in de traditie van de Christie-boeken even lekker in weg kunt duiken: een moord, maar het blijft gezellig, het zijn altijd de nare mensen die sterven. En er is ook het nostalgische decor van de jaren vijftig, de fris neergezette personages en de speurneus die alles dankzij slim redeneren en deduceren weet op te lossen.

Sfeer

Lucy Foley heeft de sfeer knap weten te treffen: De charme van de tijd na de oorlog toen – zeker voor de welgestelden - alles alleen maar beter leek te kunnen worden, rijke mensen die in luxe hotels verblijven, de etiquetteschool voor keurige meisjes en het bereiden van een gimlet (een cocktail die destijds heel erg populair was), Foley zet het neer alsof ze er zelf bij was. En als kers op de taart natuurlijk Miss Marple, op het eerste gezicht gewoon een breiende oud dametje, maar o zo slim.

Vakantie

Deze eigenzinnige speurster gaat dit keer op vakantie met haar vriendin Mrs. Bantry, die we vooral kennen uit Moord in de bibliotheek van Agatha Christie en als bijpersoon in diverse andere Miss Marple-verhalen. Samen met de gezelschapsdame van de onlangs weduwe geworden Mrs Bantry, Diana Walsh, reizen zij naar het Grand Alpine Hotel, op de grens tussen Zwitserland en Frankrijk, hoog in de bergen gelegen, met prachtige skiroutes, een rodelbaan en – heel modern voor die tijd – een sauna.

Daar verblijft ook Anthony Narracott, rijzende ster bij de Conservatieven in Engeland en hun gedoodverfde nieuwe leider, samen met zijn veel jongere vrouw Catherine. En ook de extravagante, platinablonde en weelderig gebouwde filmster Sylvia Sinclair logeert in het hotel, de minnares van Narracott. Dat was niet zo gepland, maar sommige dingen lopen wel eens anders dan je zou willen.

Tegendeel

Verder is ook Bruno Crane in het hotel, in alles het tegendeel van Narracott. De een rijzig en knap en tot in de puntjes verzorgd, de ander te dik en armoedig slonzig. Maar de twee heren worden wonderlijk genoeg wel regelmatig samen gesignaleerd. Een oude maat uit het leger in de oorlogsjaren, verklaart Narracott tegen zijn vrouw Catherine.

Het lijkt allemaal puur genieten, daar in de bergen. Maar geleidelijk komen er wat barstjes in het mooie plaatje. Catherine beweert een diamanten oorbel in het echtelijk hotelbed gevonden te hebben die beslist niet van haar is en schopt een scène in het volle restaurant. De hond van de filmactrice poept zomaar op het dure hoteltapijt. En waarom trekken Narracott en Crane er telkens zo geheimzinnig samen op uit?

Treinongeval

Dan is het moment van de eerste moord aangebroken. Al snel gevolgd door een tweede. Het hotel is ondertussen door een wonderlijk treinongeval geheel van de buitenwereld afgesloten. Maar geluk bij een ongeluk: er verblijft toevallig ook een politieman en die neemt het onderzoek meteen voortvarend ter hand. Miss Marple vraagt of hij er bezwaar tegen heeft als zij meeluistert met de verhoren die deze Monsieur Moreau houdt. En dat mag. Knus zittend in een hoekje van het vertrek, de breinaalden tikkend, heeft zij al snel door wat niemand anders, ook de lezer niet, nog doorheeft.

Alle Christie-ingrediënten

Alle typische Christie-ingrediënten zijn aanwezig en Foley weet ze handig in te zetten. Je vraagt je alleen af of Christie ooit een passage uit haar typemachine had kunnen krijgen als de scène in de slaapkamer van de Narracotts, verteld door de uiterst keurig opgevoede Catherine: ‘Hij laat zich van me afrollen. ‘Het heeft geen zin’ […] ‘Het helpt ook niet dat jullie meisjes uit de hogere kringen niet leren een man te behagen. Jullie denken dat het genoeg is om erbij te liggen als een plank en uit het raam te staren.’

Maar die seksuele toespeling is dan ook de enige concessie die Foley doet ten opzichte van het werk van Christie. Ook veroorlooft ze zich een klein grapje door heel terloops een hotelgast te laten verschijnen met de naam Peter Wimsey. Wie zijn klassiekers kent, weet dat dit de held is uit de boeken van Christies concurrente Dorothy Sayers. Voor het overige is de hele roman een echte Agatha Christie. Waarschijnlijk de eerste van wat een serie gaat worden. En dat is eigenlijk toch best wel leuk.

Sonja de Jong

Lucy Foley – Moord in het Grand Alpine Hotel. (Oorspronkelijk gepubliceerd in 2026 als Murder at the Grand Alpine Hotel bij Harper Collins UK.) Uit het Engels vertaald door Annemarie de Vries, The House of Books, ISBN 978 90 443 7118 5. 336 pagina’s, € 23,99, september 2026