Boeken:
Les chats de Lili
De Mitterand Route
Jantje
Gare du Nord
De meridiaan van Parijs
Ik herinner me
|
Kattenschilderijen Lili Freriks |
|
|
|
Dit is het zoveelste kattenboek en toch is het anders. Dat spreekt vanzelf, het zijn de katten van Lili, les chats de Lili, want Lili is Française. Ze heeft een bijzondere relatie met katten. Een van hen heeft haar weer aan het schilderen gezet. Zwierig als de gelaarsde kat sprak hij haar toe. En toen moest ze wel. Philip Freriks is presentator van het NOS-Journaal. |
|
|
|
|
|
François Mitterrand (1916-1996) is misschien wel de meest 'romantische' president die Frankrijk heeft gekend. Politicus met een somtijds troebel verleden, veertien jaar lang staatshoofd met een dubbelleven. Een republikeinse monarch die zelfs de binnenlandse veiligheidsdienst inzette om te voorkomen dat het geheim van zijn buitenechtelijke dochter zou uitlekken. Mitterrand sliep nooit op het Elyséepaleis en zelden thuis in de echtelijke woning. Hij dook graag onder in het Parijs van de anonimiteit. En ging vaak te voet. De Lichtstad was ook zijn wandeldomein. De lijnen die lopen van het ene adres naar het andere zijn als een wandeltocht door het geheime leven van een staatsman die zo maar een personage van Stendhal of Balzac had kunnen zijn. Een route die samenvalt met de Franse geschiedenis. De ontdekking van Parijs en nog meer via de achterdeur van de republiek. Volg de Mitterrand Route... Philip Freriks (27 juli 1944, Utrecht) begon als 16-jarige middelbare scholier in de journalistiek en droonde toen al van Parijs. Hij was er slaapwagenconducteur, reclameman, student politieke wetenschappen en vooral correspondent. Eerst voor Het Parool, later de Volkskrant en het NOS-Journaal. En bij een tussentijds verblijf in Nederland voor Le Monde. In 1996 werd hij presentator van het Acht Uur-Journaal van de NOS. Bij uitgeverij Conserve publiceerde hij in 2002 Ik herinner me..., in 2003 De meridiaan van Parijs, in 2004 Gare du Nord en in 2005 Jantje - vertelling. Van Gare du Nord werden 22.500 exemplaren van de gelijknamige Boekenweekuitgave verkocht. Mediastemmen over Jantje: |
|
|
|
|
|
Gare
du Nord, het Parijse noordstation, is met name voor Nederlanders en Belgen
de toegangspoort tot Frankrijk. Al anderhalve eeuw lang. Een kop-station,
dus iedereen stapt uit. Op de stoep aan het einde van de perrons begint de
andere wereld. Overweldigend, onweerstaanbaar. Philip
Freriks kwam er voor het eerst toen hij dertien was. Gare du Nord, terminus.
Een omroepbericht als lotsbeschikking. Hij zou er zelfs in uniform bij de
nachttreinen naar Londen of Kopenhagen staan. Met beleefde prevelementen. Aankomst
en vertrek, steeds weer nieuwe verhalen. Waar gebeurd. Over treinen en
Frankrijk dat altijd aan het spoor ligt. Over de republiek met haar
schaduwkanten en heerlijke hebbelijkheden. Verhalen van toen nu weer
nagereisd. Over
Verlaine met de voeten op een stoofje, Jules Verne als notabel in Amiens, de
Thalys op de frontlijn van de Eerste Wereldoorlog, de politicus als
gesjochten jonker, Disneyland als ontsmet Tsjernobyl en het schip van de
roze barones. Philip Freriks (27 juli 1944, Utrecht) begon als 16-jarige middelbare scholier in de journalistiek en droomde toen al van Parijs. Hij was er slaapwagenconducteur, reclameman, student politieke wetenschappen en vooral correspondent. Eerst voor Het Parool, later de Volkskrant, en het NOS-Journaal. En bij een tussentijds verblijf in Nederland voor Le Monde. In 1996 werd hij presentator van het Acht Uur-Journaal van de NOS. |
|
|
|
 Omvang: 80 pagina’s
|
Ik herinner me…is een opeenvolging van
herinneringen. Herinneringen van iedereen. Herinneringen als codewoorden van
vergeten bestanden waarin vervlogen momenten, beelden, geuren, geluiden,
vreugde en verdriet opgeslagen zijn. Ik herinner me…zijn
ook drie simpele woorden aan het begin van elke zin. Obsederend zoals
herinneringen kunnen zijn. Als dichtvorm voor het ongerijmde van ons
gezamenlijk geheugen. Ik herinner me…is een feest der herkenning. Zo
verging het Philip Freriks toen hij in Parijs een toneelbewerking zag van Je
me souviens, de herinneringen van de schrijver Georges Pérec, met zijn
mengeling van zelfspot en tedere nostalgie. Freriks schreef zijn eigen tekst voor een voorstelling die
eenmalig had zullen zijn maar wegens groot succes werd geprolongeerd. In dit
boek zijn eigen kroniek van de tijd die verglijdt. Zoals hij die op het
toneel ten gehore brengt maar ook de herinneringen die allengs tussen de
coulissen zijn verdampt…. Philip Freriks (27 juli 1944, Utrecht) begon als 16-jarige middelbare scholier in de journalistiek en droomde toen al van Parijs. Hij was er slaapwagenconducteur, reclameman, student politieke wetenschappen en vooral correspondent. Eerst voor Het Parool, later de Volkskrant, en het NOS-Journaal. En bij een tussentijds verblijf in Nederland voor Le Monde. In 1996 werd hij presentator van het Acht Uur-Journaal van de NOS. Met Ik herinner me…geeft hij 15 voorstellingen in het land met een combo, bestaande uit: Fernand Huard (zang), André Vrolijk (accordeon), Marc Giordano (contrabas), Kai von Rosenberg (gitaar) en Rob Jansen (drums). |
