Maria Adolfsson - Stormwaarschuwing
Stefan Ahnhem - Motief X
Stefan Ahnhem - 18 graden onder nul
Stefan Ahnhem - Negen
Stefan Ahnhem - Zonder gezicht
Hanny Alders - De kopiist
Hanny Alders - De volmaakte ketter
Hanny Alders - Non nobis – Ondergang van de Tempelorde
Johan Andersen - Zonder genade
Peter Andriesse - Claire Obscure
Reggie Baay - Het lied van de goden
Wim Bax - Hou het stil
Werner van den Belt en Bob Hardus - De schilders van de Duin- en Bollenstreek
Roland Bergeys - Blindelings
Sarah Blau - De anderen
Sara Blædel - Het meisje onder de boom
Cilla & Rolf Börjlind - Bevroren goud
Eric de Brabander - Het geluid van naderend onweer
Manon van den Brekel - Massa-executies op Sulawesi
Jan Brokken - De tuinen van Buitenzorg
Robert Bryndza - Kate Marshall 1 - Zonder gezicht
Robert Bryndza - Kate Marshall 2 - Schaduwland
José Buschman - Couperus in de Oriënt
Andrea Camilleri - De methode Catalanotti
Andrea Camilleri - De vorm van water
Rob Chrispijn & Herman van Veen - Bevrijdingskind
Michael Connelly - Een gewaarschuwd man
Will Dean - Tuva 1 – De jacht
Matthias M.R. Declercq - De ontdekking van Urk
Adriaan van Dis - Adje doet heel druk
Adriaan van Dis - KliFi - Woede in de republiek Nederland
Jessica Durlacher - De Stem
Friedrich Dürrenmatt - Justitia
Lotta Elstad - Ik weiger na te denken
Pascal Engman - Vanessa Frank 2 – Femicide
Svea Ersson - Hej Denemarken
Jon Fosse - Ik is een ander – Septologie III-V
Tina Frennstedt - Countdown
Philip & Lili Freriks - Les chats de Lili – De katten van Lili
Randi Fuglehaug - Vrije val – Deel 1 Fjordenreeks
Robert Galbraith - Kwaad bloed
Eva García Sáenz de Urturi - De heren van de tijd
Melle Garschagen - Stem van het Britse Volk
Ko van Geemert - Verstoten uit het paradijs
Tove Gerge - De jongen
John Grisham - De storm
Jan Guillou - De tweede doodzonde
Yuval Noah Harari - 21 lessen voor de 21ste eeuw
Patricia Highsmith - De getalenteerde meneer Ripley
Patricia Highsmith - Stille wateren
Loes den Hollander - Wacht maar af
Christoffer Holst - Bloedrode midzomeravond
Jørn Lier Horst - De Katharine-code
Jørn Lier Horst en Thomas Enger - Rookgordijn
Arnaldur Indridason - Boven water
Susanne Jansson - Winterwater
Gaila Jehoel - Het culturele netwerk van Jan van Scorel
Jonas Jonasson - Zoete zoete wraak bv
Ragnar Jónasson - Inktzwart
Marjoleine Kars - Bloed in de rivier
Lars Kepler - Spiegelman
Stephen King - Later
Ariën Knibbe - Het verzwegen verbond
Rudy Kousbroek - Het Oostindisch kampsyndroom
​​​​​​​Arlette Kouwenhoven - Van Elburg tot Deshima - Zes eeuwen familie Feith
Tessa Leuwsha - Plantage Wildlust
Marja Lunde - Het einde van de oceaan
Dumani Mandela - Op de vlucht voor apartheid
Cynthia Mc Leod - Hoe duur was de suiker?
Deon Meyer - Bennie Griessel 7 - Donkerdrif
Johanna Mo - De nachtegaal
Peter Mohlin & Peter Nyström - Het laatste leven
Rob Nieuwenhuys - Oost-Indische spiegel
Willem Nijholt - Een ongeduldig verlangen. Herinneringen
Sofi Oksanen - Het hondenpark
Mariska Overman - Noorderlicht
Nathalie Pagie - Helsinki
Bodil de la Parra - Het verbrande huis
Karolina Ramqvist - De berenvrouw
Rudie van Rensburg - Klem
David Van Reybrouck - Revolusi
Ane Riel - Beest
Ian Rankin - Een web van leugens
Sofie Sarenbrant - Emma Sköld 1 - Berouw
Sofie Sarenbrant - Emma Sköld 2 - Jaloezie
Max Seeck - De trouwe lezer
Hubert Smeets - Een wonderbaarlijk politicus – Hans van Mierlo, 1931-2010
Paul Christiaan Smis - Harald - Een historische novelle
Dag Solstad - Roman 11, boek 18
Gunnar Staalesen - Gevallen engelen
Gunnar Staalesen - Zwarte schapen
Geir Tangen - Dodemanstango
Geir Tangen - Hartenbreker
Anneloes Timmerije - De mannen van Maria
Rose Tremain - Eilanden van genade
C.J. Tudor - De anderen
Hans Vervoort - Zo tedere schade…
Bas Veth - Het leven in Nederlandsch-Indië in 1900
Jacob Vis - Tandem
Pauline Vijverberg - De achtste zonnebloemen
Diederik van Vleuten - Daar werd wat groots verricht
Simone van der Vlugt - De kaasfabriek
Katherine Webb - De verdwijning
Auke van der Woud - Het landschap - De mensen

Conserve's Leessite

Boekbesprekingen en leestips


Het einde van de oceaan - Marja Lunde

Een fascinerende reis in de tijd tussen 2017 en 2041

David en Lou vinden in Frankrijk een boot die van de Noorse milieuactiviste Signe is geweest

Drie hoofdpersonen spelen een rol in dit boek. De zeventigjarige milieuactiviste Signe leeft in 2017 en David 34 jaar later in 2041 wanneer hij met zijn dochter Loulou op zoek is naar zijn vrouw Anna en babyzoon August. Ze zijn uit het zuiden van Europa weggevlucht van branden die huis en haard teisterden en vrouw en zoon kwijt geraakt. In een kamp in Timbaut, Bordeaux, hopen ze elkaar weer te zien. Die plek had Anna genoemd, maar bij het Rode Kruis zijn hun namen onbekend. Ze slapen daar voor het eerst na 24 dagen in een bed.

De volgende dag wandelen ze in de omgeving en zien veel verlaten huizen. Dicht bij een huis ontdekken ze een grote boot waarvan ze het zeil afhalen. In het huis ligt de sleutel van de kajuit. Lou wil er wel slapen. Wat ze niet weten is dat de boot oorspronkelijk van Signe was. Dan krijgt Lou een splinter van de boot in haar hand. Ze gaan weer terug naar de kliniek van het kamp om haar hand te laten behandelen. Dat doet de verpleegster ook bij de Fransman Francis, een bijzondere man met wie ze kennismaken net als met Marguerite die in haar eentje in het kamp is en net als hen haar kleren wast. Handiger en sneller dan zij. Als ze weer naar de boot gaan, drinkt Lou water uit het waterreservoir van de boot en wordt daar erg ziek van. Ze spuugt haar hele maag leeg en blijft de een nachtlang doorspugen. David biedt haar zijn bed aan waarin ze eindelijk in slaap valt. De volgende ochtend is de kliniek nog steeds niet open. Francis neemt de zorg voor Lou van David over en laat David slapen in zijn bed. Ook Marguerite zoekt toenadering en David vrijt voor het eerst met haar ’s nachts. Dan helpen Christian, Caleb en Martin hem door de boot op een kar te zetten. Met een tractor die ze aan de praat krijgen, rijden ze naar het droge kanaal waar eens water was.Het kanaal eindigt zowel in de oceaan als in de Middellandse Zee. Wanneer de regen echt gaat vallen zou de boot weer kunnen varen.

Als er later brand uitbreekt in het opvangkamp, verbranden bomen en het sanitair en als Lou dan in een van de brandende gebouwen loopt weet Francis haar op tijd te redden. Lou had daar haar voorraadje conserven, waarvan nog slechts vier conservenblikken over zijn. Een blik met bonen eten ze direct op. Dan besluiten ze definitief met zijn tweeën naar de boot te verhuizen.

Signe was in 2017 met de boot bij het plaatsje Ringfjorden aangemeerd waar ze inkopen doet. Daarna vertrekt ze met de bus naar de gletsjer Blåfonna waar ze tegenwoordig ijs uit hakken om te exporteren naar het buitenland en mensen een stukje ervan in hun drankje kunnen doen. Ze is ontzet dat dit gebeurt zeker omdat haar jeugdvriend Magnus hie achter zit. Dit moet eigenlijk worden stopgezet.

De auteur

Schrijfster Maja Lunde (Oslo, 1975) maakte naam met haar debuut De geschiedenis van bijen als deel een van het Klimaatkwartet, dat in veertig landen verscheen en waarvan 2,5 miljoen boeken zijn verkocht. Ze is een van de meest succesvolle auteurs van haar generatie. Het einde van de oceaan is deel twee van het Klimaatkwartet en werd genomineerd voor de prestigieuze Noorse Boekhandelsprijs.

Ze ziet een vrachtboot en kiepert alle kratjes met uitgehakt ijs in de fjord net zo lang tot er nog twaalf kratten met ijs overblijven. Daarna vaart ze snel weg met haar boot zodat zij er niet van beschuldigd wordt het ijs in het water te hebben gedropt. Met de twaalf kratten van 20 kilo per stuk wil ze eigenlijk Magnus confronteren, maar hij zit vermoedelijk in Frankrijk en heeft zijn schaapjes op het droge. Als ze eenmaal op zee is belandt ze in zwaar weer. Maar gelukkig overleeft ze de tocht met haar boot. Ondertussen kijkt ze terug op het verleden. Wanneer haar moeder het hotel erft van haar vader is er een feest. Waarop zij met een van de ingenieurs van de waterkrachtcentrale, Svein Bredesen, danst. Haar vader komt binnen met Sønstebø. Op dat moment heeft Svein Bredesen die met Signe’s moeder danst zijn handen op haar heupen gelegd. Dan neemt Signes vader het over van hem en gooit haar in de rondte. Sønstebø danst alleen. Dan geeft hij Svein een klap omdat Signes vader weigert haar los te laten en Svein probeerde in te grijpen. En dan komt Sønstebø’s dertienjarige zoon, Magnus binnen en zegt dat ze naar huis gaan. Dezelfde Magnus met wie Signe later geruime tijd in Bergen gaat wonen om dat een leven lang te doen. Samen met hem brengt ze daarna nog dagen door in een protestkamp tegen de bouw van de waterkrachtcentrale. Soøstebø en Signes vader blazen de brug op met dynamiet. De relatie met Magnus houdt geen stand, daarom pleegt ze pleegt abortus. Toen ze nog zwanger was vond Magnus dat ze dat haar moeder moest laten weten maar dat weigert ze, want ze heeft geen goede band met haar.

Milieuactiviste Signe is van plande de ijsblokken in hun twaalf plastic kratten te brengen bij Magnus als ze zijn Franse huis vindt. Ze komt aan aan de steiger van Bordeaux en eet daar haar eerste rode vlees boeuf bourgignon in een bistro met een glas bier. Uitgeput en uitgehongerd. Een zeiler die op haar afkomt weer ze af. Ze wil rust en bijkomen.

Dan vertrekt ze met de boot naar Timbaut en legt de boot aan in de jachthaven. Op de fiets verkent ze het huis van Magnus. Als ze dat gevonden heeft brengt ze de ijsblokken, inmiddels gesmolten tot water, bij zijn huis. Magnus is verrast, hij komt terug van hartlopen, zijn vrouw is vertrokken en de kleinkinderen zijn maar een keer langs geweest. Hij maakt in een heuvel plaats voor de twaalf blokken met ijs. Daarna zitten ze weer vredig samen als twee oude(re) mensen op een bankje.

Het grote wonder is dat David de kratten in 2041 terugvindt: twaalf kratten met zuiver water van de gletsjer – waar door droogte groot gebrek aan is – waar ze voorlopig genoeg voorraad aan hebben op de boot. Ze zijn klaar voor vertrek. Marguerite heeft zich inmiddels aangesloten bij David en Lou. Die er al van dromen dat de boot hen straks naar de oceaan brengt.

Maja Lunde schrijft heel leesbaar en aangenaam direct. De overgang van 2017 naar 2041 is niet storend en gaat heel soepel in elkaar over. Vooral de vondst om de kratten ijs van de Noorse gletsjer uit 2017 in 2041 te gebruiken als drinkwater in Frankrijk is mooi gevonden en is symbolisch voor het herstel van een natuurlijk evenwicht. Ook prettig vertaald door Lammie Post-Oostenbrink.

Maja Lunde – Het einde van de oceaan (oorspronkelijk in 2017 verschenen als Bla (alt 134) bij H. Aschehoug & Co (W. Nygaard)) werd uit het Noors vertaald door Lammie Post-Oostenbrink. ISBN 978 905672677 5, 342 pagina’s, A.W. Bruna, oktober 2020, € 22,99

Maja Lunde
Uitgeverij Conserve


Sinds 1 januari 2019 is een gedeelte van het fonds onderdeel van Singel Uitgeverijen, Weteringschans 259, 1017 XJ Amsterdam.

Kantooradres:
Tureluur 12, 1873 JW Groet (gem. Bergen)
telefoon: 072 - 509 3693
info@conserve.nl

KvK: 37051556

ABN AMRO
IBAN NL54 ABNA 0438 7594 94

Algemene Voorwaarden

Distributie:


Regiotitels: Conserve en Goud van Oud bij Depot Compact Centraal Boekhuis en bij www.conserve.nl

Uitgevers Conserve:
Ingrid en Kees de Bakker

Aanbieden manuscript


Singel Uitgeverijen heeft ervoor gekozen geen ongevraagde manuscript-inzendingen meer aan te nemen. Hierover kan niet worden gecorrespondeerd.

Graag maken wij u attent op de mogelijkheid om uw manuscript zélf uit te geven via het digitale self-publishingplatform Brave New Books. Via dit platform kunnen alle auteurs in spe hun boek publiceren en verkopen – en alle genres zijn welkom.

Wilt u meer informatie? Kijk dan op www.bravenewbooks.nl.

Vermelde boekprijzen zijn inclusief BTW, exclusief verzendkosten - Bij bestellingen boven € 19,99 is de verzending gratis, behalve voor zendingen naar het buitenland.
Prijswijzigingen en tikfouten voorbehouden - © 2021 - Uitgeverij Conserve - Website door Netweters