De trap in het bos - Chuck Wendig
Vier vrienden zijn in het bos op zoek naar hun vijfde vriend
Wie de trap bestijgt komt in een groot niemandsland
Twintig jaar geleden waren vijf vrienden heel close en sloten een verbond op de middelbare school, een eed om elkaar te beschermen. Ze vonden tijdens een kampeertrip een wenteltrap in het bos die nergens toe leidde. Daar raakte Matty Shiffman zoek toen hij de trap betrad. Hij kwam nooit meer terug. Als een van de vijf, Nick Lobell, hen uitnodigt om zijn kant uit te komen omdat hij ongeneeslijke alvleesklierziekte heeft, zien ze de trap opnieuw in het bos. Wie weet kunnen ze zo Matty terugvinden. Alle resterende vier vrienden beklimmen de trap en komen terecht in the middle of nowhere. Ergens in het huis waarin ze belanden, staat al heel uitnodigend: Dit huis haat jou. Er gaat een telefoon, het lijkt of Lore (Lauren) Matty aan de telefoon heeft. Zijn stem klinkt heel zacht. Van een woonkamer komen ze in een soort kinder- of meisjeskamer, het domein van Marshie. Als ze op een bed zitten komt er een bloederig lichaam uit, het blijkt dat van Marshie te zijn. Zwart wondvocht spetterde over de tanden en de lippen van het meisje toen ze vergeefs probeerde iets te zeggen. Zee zwijmelde bij de gedachten aan aar vriendje Grady.Lore vertelt haar dat ze op zoek zijn naar Matty. Toen had ze dit bij hem gedaan en ze laat de sneden zien aan de onderkant van haar armen, het waren net kieuwen, Lore dacht dat ze bundels aderen en spieren kon zien.
Uitbeenmes met dun lemmet
Het mes dat Owen zag leek niet op zijn Schrade Old Timer, maar meer op een uitbeenmes met een dun lemmet. Marshie’s lichaam werd aangetrokken tot dat van Hamish, maar die krabbelde terug naar de slaapkamerdeur, even later gevolgd door de anderen. Alleen Owen is niet met hen meegekomen. Lore vindt dat ze snel moeten maken dat ze wegkomen. Maar was het Matty? Of zou hij soms van een klip zijn gevallen? Voor een makelaar zou dit huis moeilijk te verkopen zijn als het een moordhuis was. Lore was overigens met Owen begonnen met allerlei spelletjes die ontaardden in games. Wat nu het Hellhiker-spel is geworden en ze schreef een boek: De gekke wijvengids voor gamedesign. De hele situatie leek overigens op een game. Ze liep weer door de kamer met glasscherven. In de spiegel stond geschreven: ‘Help…Weg… Verdwaald…Pijn…Bang…Nee.’ Wat waren dat voor boodschappen?
Over de auteur
Chuck Wendig (1976) is een New York Times- en USA Today-bestsellerauteur van boeken voor volwassenen en jongvolwassenen. Hij was in 2013 finalist voor de John W. Campbell Award – in 2020 aangepast naar de Astounding Award – voor best nieuwe auteur. Won in 2024 een Dragon Award voor beste horrorboek en was coauteur van het voor een Emmy genomineerde multimediale verhaal Collapsus. Ook schrijft hij graphic novels en scripts voor games-. film- en televisieseries. Wendig woont met zijn familie in Bucks County, Pennsylvania.
Messteek niet dodelijk
Owen is door het meisje Marshie gestoken in zijn borst. Zou hij doodgaan? Dat gebeurt niet en er is gek genoeg geen wond. Owen wilde leven en niet doodgaan. Het mes was niet in zijn huis gedrongen. In het huis zag Lauren (Lore) haar boek liggen met allerlei verwensingen erin zoals: ‘Walgelijke seksistische troep’. Haatdragende dingen vooral over Lore zelf. Misschien was het wel niet echt, denkt Hamish hardop. ‘De geest van een kamer of een kopie.’ De kamer werd een garage zonder garagedeur. Er stond een minibus in met draaiende motor. Ze sluiten de garage vanwege de uitlaatgassen. Lore: ‘Dit huis haat ons. Het wil bij ons binnendringen. Je wordt het huis, wat dat ook mag betekenen.‘ En de opmerking over de ogen, merkt Hamish op. De ogen van de geesten in dit huis of de ogen van de mensen ‘die door dit huis worden besmet’.
Betere tijden
Als ze nog steeds van de ene kamer naar de andere gaan en schuilen in de schouw, voelt Owen zich verloren. Hij probeert met Hamish te praten over betere tijden, maar Hamish voelt er niet voor. Ook Lore wimpelt hem af als hij het over een nieuwe game heeft. Dan bedenkt Nick dat ze via buizen beneden kunnen komen. Ze doen het allemaal, Lore heeft het gevoel dat ze dertig meter naar beneden valt. Ze komen met hun voeten terecht op een trap en zo belanden ze in het huis van Alfie Shawcatch. Met zijn vrouw Judy en hun twee jongetjes zeiden die als robots: ‘Welkom terug, jongen’ tegen Nick. Terwijl ze de deur in de verste muur openduwden, vielen ze er doorheen naar… een bos waar hun bagage om hen heen lag. Ze konden terug naar de bewoonde wereld en zes maanden later zagen ze elkaar weer in Pennsylvania. Daar stapte uit een boerderij Matty Shiffman. Dezelfde Matty, maar zoveel jaar later. Als het huis nog in hem zat, zouden ze hem eruit halen, tenslotte hadden ze Het Verbond. Klaar om het samen te lijf te gaan.
Chuck Wenidg – De trap in het bos (Oorspronkelijk verschenen als The Staircase in The Woods in 2025 bij Sunday Times) is vertaald uit het Engels door Yolande Ligterink, Boekerij, ISBN 978 90 492 0972 8, €22.99, maart 2026
