Schooljaren - Ernest van der Kwast
Hilarisch, met een vleugje verdriet
Jongensstreken
Jongeren zullen de avonturen in Schooljaren vermoedelijk lezen met een stille bewondering voor wat de jongens in dit boek allemaal durven uit te halen op school. En vooral dat ze er kennelijk telkens mee wegkomen. Sommige ouderen zullen hun wijze hoofd schudden en afkeurend iets mompelen van: die jeugd van tegenwoordig toch ook. Maar vermoedelijk zal iedereen Schooljaren van Ernest van der Kwast lezen met zo nu en dan een glimlach, een traantje en wat herkenning.
Over de auteur
Ernest van der Kwast (1981) is de zoon van een Nederlandse vader en een Indiase moeder. Hij debuteerde in 2003 met de verhalenbundel Man zoekt vrouw om hem gelukkig te maken, onder het pseudoniem Yusef el Halal. Zijn eerste boek onder eigen naam, Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen, publiceerde hij in 2005, maar zijn echte doorbraak beleefde hij in 2010 met Mama Tandoori, een hilarisch verhaal over het gepeperde karakter van zijn moeder. Daarna volgden in hoog tempo en met wisselend succes boeken die vrijwel altijd op ervaringen uit zijn eigen leven gestoeld waren. In 2016 won hij de Dioraphte Jongerenprijs. De laatste jaren was het rustiger rondom hem.
Capri Sun
Niet voor niets prijkt op het omslag een afbeelding van een pakje Capri Sun, Want dat is de drank die de hoofdpersonen door hun schooljaren heen helpt, elke dag in de lange pauze een pakje en proberen er zo lang mogelijk mee te doen. Schooljaren is een chronologisch verslag van de middelbare-schooltijd van de naamloze hoofdpersoon, samen met zijn vrienden Mo, Erinç, Dave en Ashraf. We volgen hen in vijf hoofdstukken, vanaf klas twee tot en met het eindexamen in hun perikelen op het vwo. Over docenten die weggepest worden, over meisjes die steeds maar mooier en dus onbenaderbaarder worden. Over jeugdliefde en de onmogelijke eisen van docenten.
Pubers
Van der Kwast weet precies hoe hij een verhaal leuk moet maken. Hij begint in een klas vol dertienjarige pubers waar de meisjes, in de brugklas nog onschuldige basisschoolkindjes, na de zomervakantie opeens uitgegroeid blijken te zijn tot meisjes met borsten en naveltruitjes en een uitdagend loopje. De jongens zelf lopen constant een beetje voorovergebogen om hun haast permanente erectie te verbergen. Ze zijn het aan hun stand verplicht om net te doen of ze geen bal uitvoeren, maar weten toch elk jaar over te gaan. Elke pauze scholen ze met zijn vijven samen bij de verwarming en becommentariëren het rumoer om hen heen en elkaar. En de docenten: ‘Wij hadden dromen, zij een hypotheek’.
Hilarisch
Soms is zijn humor een beetje flauw en gemakzuchtig, soms ook weet hij de spijker op zijn kop te slaan. Dat levert hier en daar hilarische dialoogjes op. Zoals aan het einde van het tweede schooljaar, als de vijf knapen weer eens bij de verwarming staan: ‘De deur naar volwassenheid was op een kier gezet. ‘Ik heb zin om te neuken’, zei Ashraf. ‘Ik ook’, ‘Ik ook’, Ik ook’. ‘Dave?’ ‘Ik heb zin in Capri Sun’. We haalden alle vijf een drinkpakje uit onze rugtas en leunden tegen het metaal van de verwarming dat aangenaam koel aanvoelde. Ja, we konden langzaamaan aan het leven beginnen.’
Sonja de Jong
Ernest van der Kwast – Schooljaren, De Bezige Bij, ISBN 978 94 031 2826 9, 256 pagina’s, € 21,99, mei 2026
