Het lot van Laura Ardoz - Javier Castillo
Sergeant Candela Oramas weet met hulp van haar collega Álex Quintana de moord op Laura op te lossen
Maar het kost wel het leven van haar assistent
In zijn derde boek beschrijft Javier Castillo het leven van Mario en Laura Ardoz. Bij Mario constateert de oncoloog het osteosarcoom. Mario en Laura zijn een tweeling, tegenovergestelde persoonlijkheden uit dezelfde ouders, maar cirkelen als twee onafscheidelijke hemellichamen om elkaar heen. Nadat de tumor uit zijn been is weggehaald, begint het herstel met de chemotherapie. Als de kuur is afgerond zijn we drie tot vier maanden verder en gaat Mario mee met zijn tweelingzus Laura naar de Canarische Eilanden. Zodat deze reis het vuur in hem zal aanwakkeren en hij weer van het leven kan genieten. Hij herinnert zich weer de de tijd dat ze in hun jeugd verstoppertje speelden (‘Drie, twee, een. Ik kom!’ schreeuwde Mario, ze had zich zo goed verstopt, en de kamer verduisterd dat hij er bang van werd).
Rotsformatie
Ze gaat hem de eilanden laten zien. Ze beginnen bij haar lievelingsplek Los Gigantes. Als ze hem de volgende dag ophaalt uit het ziekenhuis. Hij rijdt en zij wijst de weg. Maar de volgende dag komt Laura niet. Als hij uren heeft gewacht rijdt hij met een huurauto de berg op, de Tarta del Teide, de rotsformatie die als een kleurrijke verticale muur voor hem oprees. Uit het blauwe puntje op de kaart had hij geconstateerd dat zijn zus zich op de vulkaan de Teide bevond. Toen zag hij meerdere auto’s voor zich opdoemen waaronder een witte Peugeot van een verhuurbedrijf. Hij zag een afzettingslint van de politie en drie politievoertuigen. Ook al probeerde de Guardia Civil hem de pas af te snijden, hij riep dat het de auto van zijn zus was. Het litteken op zijn been gaf hem een pijnscheut. Toen zag hij haar liggen op de rotsen, in een onmogelijke positie. Het halfnaakte lichaam van zijn zus die met een levenloze uitdrukking naar de lucht staarde. Mario kon alleen maar: ‘Nee!’ roepen en, ziedend: ‘Laura!’
Sergeant Candela Oramas en haar collega Álex Quintana van de Policía Judicial zijn belast met het onderzoek doen onderzoek naar de dood van Laura, hebben Mario ‘boven’ ontmoet en zien hem terug in de Kazerne in La Oratava.
Over de auteur
Javier Castillo is een van de meest gevierde thrillerauteurs in Spanje. Er gingen ruim 2,5 miljoen exemplaren van zijn titels over de toonbank in Spanje. Zijn werk verschijnt in tien talen en wordt uitgegeven in meer dan 63 landen. De zaak Templeton en Het spel van de ziel zijn bewerkt tot de Netflix-serie The Snow Girl.
Verkeerde baan
Na de vondst van het lichaam van Laura willen Oramas en Quintana het appartement van Laura doorzoeken of er nog belangrijke spullen zijn die met haar dood te maken hebben. Mario gaat mee, want hij moet toestemming geven dat ze het appartement mogen binnenkomen en onderzoeken. Er blijken twee prenten te ontbreken. Op het hoofdkussen van Laura ligt de lijst van een van de ontbrekende prenten van een paar donkere kliffen die oprijzen uit het blauw van een woeste oceaan. Aan de onderkant ervan was een gele post-it brief, met Laura’s handschrift waarop stond: ‘Zoek me, Mario’. Hij vergelijkt het wat ze vaak zei bij het verstoppertje spelen in de duisternis. Ze waren wees geworden toen hun ouders van huis vertrokken om hun trouwdag te vieren en omgekomen door een auto die op de verkeerde baan reed. Als Mario de daaropvolgende nacht doorbrengt in het hotel naast het appartement van Laura, dat nog nodig is voor onderzoek, hoort hij ‘s nachtsd een zwaar motorgeluid. Het is van een vriendin en studiegenote van haar (Laura studeert natuurkunde binnen de groep astrofysica), Fayna. Ze vertelt dat projectleider Tristán Santana Laura toestemming heeft gegeven voor twee Quijote-telescopen zodat ze het heelal kan bestuderen vanuit de Canarische Eilanden. Omdat Mario’s huurauto nog bij het vliegveld staat, haalt Fayna hem de volgende dag om negen uur op met haar motor.
Afstandelijk rapport
Het rapport van de forensisch arts over Laura was koel en afstandelijk. Zo werd onder meer geconstateerd dat ze mogelijk gewurgd is ‘na chemische onderwerping. Er zijn monsters van bloed, urine, vaginale vloeistoffen, glasvocht en maaginhoud opgestuurd voor analyse. Mogelijk zijn de resten in de maag gekleurd door de inname van wijn.’
Als Mario met Fayna naar de uitsparing van een rots loopt bij een kijkpunt, ziet hij tussen stenen een theekistje, er staat op geschreven: ‘Altijd samen, voor altijd’. Eronder twee tegenover elkaar geplaatste en door ruggen verbonden s’en, zoals zij en hij, ‘altijd samen, voor altijd’. In het kistje lag een kleine zandloper. Op een kaart had Laura met rode letters geschreven op het water ‘onze reis’. Terwijl ze daarmee bezig zijn zien ze dat een vrouw springt en zelfmoord pleegt, er is niets wat ze eraan kunnen doen. Directeur Tristán Santana van het observatorium geeft toe dat hij orale seks heeft gehad met Laura en dat hij erbij was toen ze de telescoop bediende. Hij zit daar de hele dag, want astrofysica is een eenzaam beroep ‘en het was een vergissing, Maar ik heb haar niets aangedaan. Ik heb haar niet vermoord. Ik zweer het.’
Rechter-commissaris Ana Salcedo die nu een verhouding heeft met Oramas’ ex, zegt dat Candela niet langer door hoeft te gaan met het onderzoek naar de dood van Laura en van de zaak wordt afgehaald. Als ze een laatste poging doet en de Las Nievas-kapel bezoekt, ontmoet ze de kapelaan Roberto Baute. Hij laat haar de miswijn proeven en daar zit een chemisch middel in. Dezelfde wijn die hij eerder Laura heeft laten proeven. Zou hij misschien haar moordenaar zijn? Even later ligt ze op de vloer en probeert hij haar te wurgen. Doordat er pistoolschoten afgaan, wordt haar assistent alert en gaat ook naar de kapel. Uiteindelijk wordt hij dodelijk getroffen en overleeft Candela het ternauwernood, zij het dat ze nog lang sleept met een been waar een kogel haar getroffen heeft. De kapelaan heeft meerdere slachtoffers zo blijkt achteraf.
Onsterfelijk
Laura’s naam wordt onsterfelijk als een paar dagen later bekend wordt dat een groep internationale onderzoekers van het Astrofysisch Instituut van de Canarische Eilanden onder leiding van de jonge onbekende onderzoekster Laura Ardoz, een uitgebreid artikel publiceert waarin wordt aangekondigd dat binnen het kader van het Quijote-project acht sporen in de kosmische achtergrondstraling zijn ontdekt. Het bericht wordt opgenomen in internationale vakbladen. De sporen werden de Acht Eilanden genoemd. Het was juist dit onderzoek dat de directeur van het observatorium zich wilde toe-eigenen onderwijl Laura dwingend om hem oraal te bevredigen. Omdat ze dat niet wilde pleegde hij zelfmoord voordat hij verder verhoord kon worden. Triest slot van dit verder zeer leesbare boek.
Javier Castillo – Het lot van Laura Ardoz (Eerder verschenen in 2025 onder de titel El susurro del fuego bij Suma de Letras) werd uit het Spaans vertaald door Jos Kockelkoren, 343 pagina’s, Boekerij, ISBN 978 90 492 8 3, € 22.99, augustus 2026
